66. Mostra Internazionale d'Arte Cinematografica day 1

Ενα απέραντο εργοτάξιο η Βενετία, θυμίζει την Αθήνα πριν τους Ολυμπιακούς, είναι που είναι δαιδαλώδη τα κανάλια της που οδηγούν στο υπερτιμημένο lido, ήρθαν κι οι σκαλωσιές να μετατρέψουν την αγαπημένη πόλη του Λουκίνο Βισκόντι, σε λαβύρινθο για δυνατούς λύτες.

Πρεμιέρα της Μόστρας με :
GIUSEPPE TORNATORE - BAARÌA Italy, 150'Francesco Scianna, Margareth Madè, Raoul Bova, Enrico Lo Verso, Michele Placido, Vincenzo Salemme, Monica Bellucci, Laura Chiatti

Μια ιταλική saga από το 1930 ως το 1980 η νέα ταινία του Τζουζέπε Τορνατόρε , με μια νέα πρωταγωνίστρια την υπέροχη Μαργαρίτα Μαντέ και ήρωες τρεις γενιές μιας σικελικής οικογένειας. ΟΙ αυταπάτες, τα όνειρα, και η διάψευση τους μέσα στον χρόνο και τα ιστορικά γεγονότα. Ξεχωριστή ταινία μέσα στη ταινία η εξαιρετική μουσική του αειθαλή Ένιο Μορικόνε.

Inglourious Basterds

Η καινούρια σεζόν ξεκίνησε υποδειγματικά...

Top 10 2008-2009

10. Revolutionary Road - Sam Mendes




9. Australia - Baz Luhrmann



8. Hunger - Steve McQueen



7. Two Lovers - James Gray



6. Happy-Go-Lucky - Mike Leigh



5. Cargo 200 - Aleksey Balabanov



4. Wall-E - Andrew Stanton



3. The Curious Case of Benjamin Button - David Fincher



2. Synecdoche, New York - Charlie Kaufman



1. Il Divo - Paolo Sorrentino




Τάσος Μελεμενίδης

66η ΜΟΣΤΡΑ ΒΕΝΕΤΙΑΣ

66th Venice Film Festival

Competition:
Opening film:Baaria - Giuseppe Tornatore - Italy
Soul Kitchen – Fatih Akin - Germany
La Doppia Ora – Giuseppe Capotondi - Italy
Yi ngoi (Accident) – Cheang Pou- Soi - China/Hong Kong
Persecution – Patrice Chereau - France
Lo Spazio Bianco (White Space) - Francesca Comencini - Italy
White Material – Claire Denis - France
Mr. Nobody – Jaco van Dormael - France
A Single Man – Tom Ford - USA
Lourdes-Jessica Hausner - Austria
Bad Lieutenant: Port Of New Orleans - USA - Werner Herzog
The Road - John Hillcoat - USA
Ahasin Wetei (Between Two Worlds) - Vimukhti Jayasundara - Sri Lanka
El Mosafer (The Traveller) Ahmed Maher - Eqypt
Levanon (Lebanon) - Samuel Maoz - Israel
Capitalism: A Love Story - Michael Moore - USA
Zanan-e-bedun-e mardan (Women Without Men) - Shirin Neshat - Germany
Il Grande Sogno (The Big Dream) - Michele Placido - Italy
36 Vues Du Pic Saint Loup - Jacques Rivette - France
Life During Wartime -Todd Solondz - USA
Tetsuo The Bullet Man - Shinya Tsukamoto - Japan
Lei wangzi (Prince of Tears) - Yonfan - China/Taiwan/Hong Kong
There will be an additional “suprise film” in competition.

OUT OF COMPETITION
[Rec ] 2 - Paco Plaza,Jaume Balaguero - Spain
Chengdu, Wo Ai Ni (Chengdu, I Love You) - Fruit Chan, Cui Jian - China
The Hole – Joe Dante - USA
The Men Who Stare At Goats – Grant Heslov - USA
Ehky ya Schahrazad (Scheherazade, Tell Me A Story) - Yousry Nasrallah - Egypt
Yona Yona Penguin- Rintaro – (Animation) - Japan
The Informant! – Steven Soderbergh - USA

Horizons - Orizzonti
Opening Film: Francesca - Bobby Paunescu - Romania
Wahed-Sefr (One-Zero)- Kamla Abou Zekri - Egypt
Dohawa (Buried Secrets) - Raja Amari - Tunisia
Zarte Parasiten (Tender Parasites)- Christian Becker/Oliver Schwabe - Germany
Choi voi (Adrift) - Bui Thac Chuyen - Vietnam
Korotkoye Zamykaniye (Crush) - Petr Buslov, Alexi German Jr., Boris Khlebnikov, Kirill Serebrennikov, Ivan Vrypayev - Russia
Repo Chick - Alex Cox - USA
Engkwentro - Pepe Diokno - Philippines
Aadmi Ki Aurat Aur Anya Kahaniya (The Man’s Woman and Other Stories) - Amit Dutta - India
Paraiso - Hector Galvez – Peru
Io Sono Amore (I Am Love) - Luca Guadagnino - Italy
Dou niu (Cow) - Guan Hu - China
Touxi (Judge) - Liu Jie - China
Pepperminta - Pipilotti Rist - Switzerland
Insolacao - Vincenzo Terracciano - Tris Di Donne & Abiti Nuziali
Daniela Thomas, Felipe Hirsch - Brazil
1428 - Du Haibin - China
Viajo Porque Preciso, Volto Porque Tea Mo (I Travel Because I Think I Have To, I Come Back To You Because I Love You) - Marcelo Gomes, Karim Ainouz – Brazil
Women Cenging De Wuchanzhe (Once Upon A Time Proletarian:
12 Tales Of A Country) - Guo Xiaolu -China
Villalobos - Romuald Karmakar - Germany
Il Colore Delle Parole - Marco Simon Puccioni - Italy
The One All Alone - Frank Scheffer - Holland
Toto - Peter Schreiner - Austria
There is be one additional “surprise film” in this section.
Cinema Del Presente
Napoli, Napoli,Napoli - Abel Ferrara - Italy
Anni Luce - Francesco Maselli – Italy
L’Oro Di Cuba - Giuliano Montaldo - Italy
Prove Per Una Tragedia Siciliana - Roman Paska, John Tuturro - Italy
South Of The Border - Oliver Stone - USA

Midnight - Mezzanotte
Gulaal - Anurag Kashyap - India
Dev D - Anurag Kashyap - India
Brooklyn’s Finest - Antoine Fuqua - USA
Deli 6 - Mehra Rakeysh Omprakash - India
Valhalla Rising - Nicolas Winding Refn - Denmark
Toy Story 3-D - John Lasseter - USA - (Lasseter has already been awarded a Golden Lion for Lifetime Achievement)
Toy Story 2 3-D - John Lasseter, Lee Unkrich, Ash Brannon - USA

ΡΟΥΜΠΑ μια ταινία για το καλοκαίρι...

ΑΝ Η ΖΩΗ ΣΤΑ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟΥΜΠΑ, ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΜΕ ΜΙΑ ΡΟΥΜΠΑ

Σκηνοθεσία / Σενάριο: Ντομινίκ Αμπέλ, Φιόνα Γκόρντον, Μπρούνο Ρομί.

Με τους: Ντομινίκ Αμπέλ, Φιόνα Γκόρντον, Φιλίπ Μαρτζ.

Κωμωδία.

2008, Γαλλία / Βέλγιο.

Διάρκεια 1 ώρα και 17 λεπτά.

www.rumba-film.mk2.com

Συμπυκνωμένη οπτικοακουστική ευδαιμονία, που εκπέμπει παλμικά κύματα σε μυαλό και συναίσθημα χαϊδεύοντας μέσα σου απαλά όλες τις προσλαμβάνουσες εκλεκτικών απολαύσεων. Χρησιμοποιώντας με περίσσιο ενθουσιασμό την τεχνική της πιο ατόφια οπτικής αφήγησης, το τρίο των δημιουργών παραδίδει ένα σουρεαλιστικό κινηματογραφικό μίνι βαν, που αντλεί έμπνευση από τον βωβό κινηματογράφο μέχρι την στυλιζαρισμένη, κομψή παραδοξολογία του Ζακ Τατί και την λουναπαρκική χαρμολύπη του Καουρισμάκι. Ένα ζευγάρι δασκάλων σε επαρχιακό χωριό, είναι παθιασμένοι με τη Ρούμπα και κερδίζουν όλους τους διαγωνισμούς μέχρι τη στιγμή που ένα ατύχημα με το αυτοκίνητο θα στερήσει από τη γυναίκα το ένα της πόδι κι από τον άντρα τη μνήμη του. Όχι, δεν πρόκειται για δράμα, εφ’ όσον αυτή ακριβώς η απώλεια θα δώσει την αφορμή για μια σειρά κωμικών ενσταντανέ στις παρυφές του παραλόγου, που παντρεύουν τη χωροταξικότητα του ονείρου με την αισιοδοξία και τη χαρά της ζωής.

Τάσος Θεοδωρόπουλος ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Μερικές φορές σκέφτομαι ότι η κινηματογραφική "παιδεία" πολλών αποκτήθηκε τους καλοκαιρινούς μήνες με μεταμεσονύκτιες προβολές κλασικών ταινιών από την κρατική τηλεόραση.
Για μένα η πιο παράξενη ταινία που έχει συνδεθεί με τις καλοκαιρινές διακοπές:

Τα τέρατα / The Freaks (1932)

Φώτης Σαγώνας / κανιβαλίζοντας τη μορφή
Fotis Sagonas / inside the animal' s mind

επιμέλεια: Απόστολος Καλφόπουλος
project-space: ΔYNAMO (Απόστολος Καλφόπουλος)
διεύθυνση: Τύπου 5 (κάθετη στην Βαλαωρίτου) / Θεσσαλονίκη
εγκαίνια:Τετάρτη 24/06/09, ώρα: 20:30

24/06/09 - 03/07/09 (Δ,Τ,Τ,Σ,Κ 18:00 - 21:30 Π,Π 18:00 - 22:30)


Ένα κτίριο μιλά για σώμα, ένα ζώο μιλάει για χώρο. Ακόμη και όταν επινοεί – παραληρηματικά αυστηρά - πρωτόκολλα σχεδιασμού για να εκτονώσει την πίεση από τις (βιωμένες ως εικόνες) νοητικές και συγκινησιακές καταστάσεις και τη γοητεία του σχεδιαστικού παροξυσμού, ο Φώτης Σαγώνας παραμένει πρωτίστως αρχιτέκτων και ζωγράφος. Βουτάει και χάνεται σε μια μανιακά λογική, κανιβαλικά τρυφερή και απεγνωσμένα ποιητική επιχείρηση επαναδιαπραγμάτευσης του αποχρώντος λόγου του σχεδίου και της υπαρξιακής αγωνίας του σχεδιαστή.

Δημήτρης Φράγκος, Αναπληρωτής Καθηγητής / Τμήμα Αρχιτεκτόνων ΑΠΘ

Ο Καλός, ο Κακός κι ο ...Περίεργος !

Στο σινεμά, πάνω κάτω, ισχύει αυτό που ορίζει την ευτυχία σου και τις αναπηρίες σου στη ζωή σου: Τι περιμένεις από τη ζωή σου; Τι περιμένεις από μια ταινία; Και ποιος σου είπε ότι α) αυτό που περιμένεις, θα είναι πάντα το ίδιο και απαράλλαχτο και ποιος σου είπε β) ότι δεν έχεις το δικαίωμα να εκπλαγείς, να σαστίσεις και μετά να χαρείς σαν πιτσιρικάς, όταν το αποτέλεσμα, ξεπερνά τις προσδοκίες σου; Αν είσαι από αυτούς, που έχουν ταχθεί να περάσουν την ζωή τους, σε ένα σεληνιασμένο, υπαρξιακό ημίφως, τότε, μην, επαναλαμβάνω ,μην, πας να δεις τον «Κακό, τον Καλό κλπ». Αν όμως, κάπου κάπως στην πορεία, αισθάνεσαι ότι σου στέρησαν το πάρτι που σου αξίζει, τη χαρά του παιδιού και τον κανιβαλισμό του ευγενικού χουλιγκάνου, τρέξε αμέσως. Φρενήρης φόρος τιμής στα σπαγκέτι γουέστερν, αυτή η κορεατική υπερπαραγωγή (η πιο ακριβή στα χρονικά της πλέον αναπτυσσόμενης και διασκεδαστικής ασιατικής κινηματογραφίας), φέρει τη βαρβάτη σκηνοθετική υπογραφή του Κιμ Τζι Γουν, ενός ιδιαίτερου μαγκάκου που ως τώρα τον είχαμε λατρέψει από τις υπερβίαιες και σούπερ στιλιζαρισμένες γκαγκστερικές και θριλερικές νουάρ σινεφίλ του εξορμήσεις, όμως εδώ, αποφασίζει να τινάξει την μπάνκα στον αέρα και να γιορτάσει την τσιγκολελέτα της πυροβολημένης, ακροβατικής και θεαματικής υπερβολής. Το σπαγκέτι γουέστερν, γίνεται νουντλ, μέσα από την μετεγγραφή των πιο ευτελών στοιχείων του είδους που άφησε εποχή, σε τεχνολογικό high definition αξιώσεων που σε αφήνει με τα σαγόνια στα πατώματα από τον βέβηλο ασιατικό σεβασμό, σε ένα από τα αγαπημένα κινηματογραφικά είδη της δυτικής κουλτούρας. Δεν χορταίνεις να βλέπεις κυνηγητά πυροβολισμούς και χαβαλέ, σαν μικρό παιδί, κι αν για μια στιγμή νοιώσεις ενοχή με αυτό, σου έχω έναν καλό ψυχαναλυτή να σου συστήσω. Χοντρικά να σας πως την υπόθεση, στην Μαντζουρία του 1940, τρεις παράνομοι βρίσκονται στο κατόπι ενός χάρτη θησαυρού, και στο δικό τους κατόπι βρίσκονται με τη σειρά τους, ο Ιαπωνικός στρατός και Κινέζοι μαλαπέρδες. Ω ναι, η πλοκή και η λογική κάποια στιγμή χάνουν λάδια κι επίσης, μέσα στη δίωρη διάρκεια, το αστείο που και που ξεφουσκώνει, αλλά υπάρχουν τόσες σκηνές να ουρλιάξεις από ευφορία, τέτοια αίσθηση εφηβικού ενθουσιασμού και ενήλικου, σκηνοθετικά φλασάτου χειρισμού των ‘κομματιών εντυπωσιασμού’, κάργα σινεφιλία, και μια σχιστομάτικη, ψυχεδελική αναρχία απέναντι στα τεκταινόμενα και την έκβαση τους, που βγαίνεις από την αίθουσα με το χαμόγελο χαραγμένο στη μούρη, και το μάτι σου κατάλαμπρο, σαν να το έπλυνες με «σε όλη την ελλάδα αγαπούν το λευκό, αγαπούν το ρολ». Το σπρινγκ ρολ.

Τασος Θεοδωρόπουλος

Καλό καλοκαίρι !

Κώστας Σφήκας (1927-2009)

"Έφυγε" σε ηλικία 82 χρονών ένας αληθινός πρωτοπόρος του ελληνικού κινηματογράφου. Ο Κώστας Σφήκας, ασχολήθηκε αποκλειστικά με το πειραματικό σινεμά παραμένοντας έτσι μια μοναδική - αλλά και δυστυχώς μοναχική - μορφή στην εγχώρια κινηματογραφία. Από τα Εγκαίνια του 1961 ως τη Μεταμόρφωση του 2007 πρόσπαθησε και κατάφερε να μην ακολουθήσει κανένα συμβατικό κανόνα γραφής, ψάχνοντας και ο ίδιος τα όρια της.

Αναλυτικά η φιλμογραφία του :

1961 Εγκαίνια
1968 Θηραϊκός όρθρος
1974 Μοντέλο
1975 Μητροπόλεις
1980 Φωνές και στέκια του ρεμπέτικου
1982 Το μοντάζ του Αϊζενστάιν
1986 Αλληγορία
1995 Το προφητικό πουλί των θλίψεων του Παούλ Κλεε
1998 Προμηθεύς εναντιοδρομών
2002 Η γυναίκα της... και ο συλλέκτης
2007 Μεταμόρφωση

62e Festival de Cannes 24Μαίου 2009 Τα βραβεία

• Palme d'Or

  DAS WEISSE BAND (THE WHITE RIBBON) directed by Michael HANEKE

• Grand Prix

  UN PROPHÈTE (A PROPHET) directed by Jacques AUDIARD

• Award for Best Director

  Brillante MENDOZA for KINATAY

• Award for Best Screenplay

  LOU Ye for CHUN FENG CHEN ZUI DE YE WAN (Spring Fever)

• Award for Best Actress

  Charlotte GAINSBOURG in ANTICHRIST directed by Lars VON TRIER

• Award for Best Actor

  Christoph WALTZ in INGLOURIOUS BASTERDS directed by Quentin TARANTINO

• Jury Prize Ex-aequo

  FISH TANK directed by Andrea ARNOLD
• BAK-JWI (THIRST) directed by PARK Chan-Wook

• Vulcain Prize for an artist technician, awarded by the C.S.T.

  MAP OF THE SOUNDS OF TOKYO directed by Isabel COIXET

• Lifetime achievement award for his work

  LES HERBES FOLLES (WILD GRASS) directed by Alain RESNAIS

SHORT FILMS

• Palme d'Or - Short Film

  ARENA directed by João SALAVIZA

• Short Film Special Distinction

  THE SIX DOLLAR FIFTY MAN directed by Louis SUTHERLAND

  • Un Certain Regard Prize - Groupama Gan Foundation for Cinema

    KYNODONTAS (DOGTOOTH) directed by Yorgos LANTHIMOS

  • Jury Prize - Un Certain Regard

    POLITIST, ADJECTIV (POLICE, ADJECTIVE) directed by Corneliu PORUMBOIU

  • Un Certain Regard Special Jury Prize Ex-aequo

    KASI AZ GORBEHAYE IRANI KHABAR NADAREH (NO ONE KNOWS ABOUT PERSIAN CATS) directed by Bahman GHOBADI
  • LE PÈRE DE MES ENFANTS (FATHER OF MY CHILDREN ) directed by Mia HANSEN-LØVE
• 
  

Grand prix Un Certain Regard στον Κυνόδοντα του Γιώργου Λανθιμου

Το βραβείο καλύτερης ταινίας στο τομέα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» απέσπασε η ταινία του Γιώργου Λάνθιμου, «Κυνόδοντας», στο 62ο φεστιβάλ Καννών. Στο ίδιο τμήμα, η κριτική επιτροπή βράβευσε επίσης τον Ιρανό Μπαμάν Γκομπάντι, τη Γαλλίδα Μία Χάνσεν-Λαβ και το Ρουμάνο Κορνέλιου Πορουμπόιιου.

Ο Γιώργος Λάνθιμος έκανε το ντεμπούτο του το 2005 με την Κινέττα, η οποία μεταξύ άλλων, είχε συμμετάσχει στο Φόρουμ του Φεστιβάλ Βερολίνου και στο Φεστιβάλ του Τορόντο. Ο Κυνόδοντας  είναι η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, γραμμένη και σκηνοθετημένη από τον ίδιο. 

Η ταινία δείχνει τη λειτουργία μιας δικτατορίας στην κλίμακα της πυρηνικής οικογένειας, όπου ο διανοητικός χειρισμός, η μόνιμη απειλή, η διαστροφή της γλώσσας και το ψέμα είναι καθημερινά. 

Ο «Κυνόδοντας» δείχνει ένα ζευγάρι και τα τρία τους παιδιά που ζουν σε μια μονοκατοικία έξω από την πόλη. Γύρω από το σπίτι υπάρχει ένας ψηλός φράχτης. Τα παιδιά δεν έχουν φύγει ποτέ από το σπίτι. Διαπαιδαγωγούνται, ψυχαγωγούνται, βαριούνται και αθλούνται έτσι όπως οι γονείς τους πιστεύουν ότι θα έπρεπε, χωρίς κανένα εξωτερικό ερέθισμα. Τα παιδιά επίσης πιστεύουν ότι τα αεροπλάνα που πετάνε πάνω από το σπίτι είναι παιχνίδια και ότι τα ζόμπι είναι μικρά κίτρινα λουλούδια. 

Ο μόνος άνθρωπος που μπαίνει μέσα στο σπίτι είναι η Χριστίνα, η οποία δουλεύει σαν φρουρός security στο εργοστάσιο του πατέρα. Ο πατέρας κανονίζει τις επισκέψεις της στο σπίτι με σκοπό να κατευνάζει τις σεξουαλικές ορμές του γιού. Όλη η οικογένεια, και ιδιαίτερα η μεγάλη κόρη, λατρεύει την Χριστίνα. Μια μέρα η Χριστίνα κάνει δώρο στην μεγάλη κόρη μια στέκα για τα μαλλιά ζητώντας της κάτι άλλο σε αντάλλαγμα. 

Στον «Κυνόδοντα» παίζουν οι Χρήστος Στέργιογλου, Μισέλ Βάλεϊ, Αγγελική Παπούλια, Χρήστος Πασσαλής, Μαίρη Τσώνη, Άννα Καλαϊτζίδου. 

Η κριτική επιτροπή, με πρόεδρο τον Ιταλό σκηνοθέτη Πάολο Σορεντίνο, απένειμε επίσης το ειδικό βραβείο του «Ένα κάποιο βλέμμα» εξίσου σε δύο ταινίες μεγάλου μήκους από τις 20 που είχαν επιλεγεί: στις «Περσικές γάτες» του Ιρανού Μπαμάν Γκομπάντι και στο «Ο πατέρας των παιδιών μου» της Μία Χάνσεν-Λαβ. Βραβεύτηκε επίσης το «Αστυνομικός, επίθετο» του Κορνέλιου Πορουμπόιου. 

απο το TVXS

Παρακάτω η ανταπόκριση του Τασου Θεοδωρόπουλου στο Πρώτο Θέμα

Είναι πολύ περίεργη αίσθηση να έχεις μπει μέσα σε μια πολυτελή σάλα προβολών και εκδηλώσεων κάπου στο γαλλικό νότο, στις Κάννες,  περισσότερο από βαρεμάρα μέχρι να περάσει η ώρα σου και να πας να δεις ταινία, και ξαφνικά να ακούς ότι η χώρα σου παίρνει το μεγαλύτερο βραβείο στην κατηγορία που συναγωνίζεται. Μπορεί ο «Κυνόδοντας» του Γιώργου Λάνθιμου, να μην ήταν στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Καννών, ήταν όμως στο εξ’ ίσου επίσημο, «Ένα Κάποιο Βλέμμα», το κομμάτι του φεστιβάλ που αφουγκράζεται με μεγαλύτερη τόλμη και ρίσκο το ‘ανεξάρτητο’ σινεμά του κόσμου. Το κομμάτι του φεστιβάλ από το οποίο ξεκινούν τα τελευταία χρόνια,  τάσεις και προτάσεις, που οδηγούν μετά στον Χρυσό Φοίνικα.

Το κομμάτι εκείνο του φεστιβάλ, που δίνει τα δικά του βραβεία, μια μέρα πριν τον  Χρυσό Φοίνικα. Αντιμέτωπος ο Λάνθιμος με άλλες 19 ταινίες, από άλλες τόσες χώρες του κόσμου. Και τους πήρε τα σώβρακα. Με πρόεδρο της κριτικής επιτροπής, όχι κανέναν τυχαίο, αλλά τον σκηνοθέτη του εκπληκτικού ιταλικού «Ιl Divo» Πάολο Σορεντίνο (που στην Ελλάδα εισπρακτικά το απαξιώσαμε μεγαλοπρεπώς). Και μέλος της κριτικής επιτροπής, τον διευθυντή ενός από τα σημαντικότερα και πιο μεγάλα φεστιβάλ κινηματογράφου του κόσμου, τον Πίερς Χάντλινγκ, από το Τορόντο. Άτυχο παιδί μέσα στο ταλέντο του ο Λάνθιμος, στη χώρα που του έλαχε να ζει.

Άτυχο, γιατί εμείς στην Ελλάδα, από διεθνείς διαγωνισμούς, δεν καταλαβαίνουμε περισσότερα από τη Γιουροβίζιον. Μια μέρα μου έχει μείνει ακόμα στις Κάννες, και πραγματικά αρνούμαι μέσα μου να γυρίσω στο βλαχοχώρι της πατρίδας μου, αντιμέτωπος με την ολική αδιαφορία των συμπολιτών μου, απέναντι στο σημαντικότερο βραβείο που έχει πάρει σε διεθνές επίπεδο πολιτισμού, ελληνικό προϊόν, εδώ και καμιά δεκαετία. Θα ακουστεί λιγάκι μελό και τραβηγμένο, όμως ήταν τόσο ξαφνική η αναγγελία του ονόματος του Λάνθιμου, που αρχικά πάγωσα στη θέση μου και μετά άρχισα να κλαίω. Όχι από εθνική χαρά. 

Στα από τέτοια μου το έθνος. Προβολή έκανα πάνω στο παλληκάρι, όλων των ονείρων μου όταν ήμουν παιδί, να κάνω ταινία σε μια χώρα που δεν ενδιαφέρετα για μένα και τα όνειρά μου, προβολή της χαράς της δικιάς του και της μάνας του, των φίλων του και όσων τον πίστεψαν. Προβολή της ευκολίας με την οποία κι αυτό θα ξεχαστεί από τους αρμόδιους φορείς, και θα πρέπει να τρέξει ο όμορφος, κούρσα ταχύτητας ξανά για να βρει τα λεφτά της επόμενης ταινίας του γιατί είναι και ομορφούλης ο Λάνθιμος, και καλύτερο δεν έχεις από καλλιτέχνη που έχει φωτογένεια και στην ψυχή και στη μούρη. Κι ας μου μαύρισε την καρδιά όταν τέλειωσε η ταινία και  βγήκα από την αίθουσα με δύσπνοια. Αν το σινεμά, η τέχνη, δεν μπορεί να σου προκαλέσει έντονα συναισθήματα, τότε γιατί το κάνεις; Αντισυμβατικός, αλλά τεχνικά άψογος, προχωρημένος, αλλά αφηγηματικά συγκροτημένος, φοβιστικός αλλά δυσοίωνα χαριτωμένος,  φανταστικός αλλά προσγειωμένος στη γη, ο κινηματογράφος του Λάνθιμου, αδικείται από το να τον προσδιορίσεις ως ελληνικό. Και του αξίζουν τα καλύτερα. Πετάχτηκα στο Zanzibar, για ένα ποτό να κατευνάσω τη συγκίνηση.

Ο Αστερίξ στην πόρτα μου είπε ότι θέλει να κάνει σεξ μαζί μου. Του είπα «κι εγώ» κι έφυγα τρέχοντας. Κατέβηκα την Κρουαζέτ, παρακολουθώντας τους γλάρους, να πετάνε πάνω από τα φώτα των κλαμπ της παραλίας. Στην δημοτική πλαζ, ένας μαυρούλης είχε φτιάξει ένα πελώριο γλυπτό με βρεγμένη άμμο, το είχε στολίσει με κεράκια, και καθισμένος δίπλα του έπαιζε κάτι σαν ταμπούρλο με τα χέρια. Άρχισα μέσα μου να πλέκω μελωδία, πάνω στον ήχο του ταμπούρλου, κοιτάζοντας στο βάθος της θάλασσας τα φωτισμένα κότερα και παίρνοντας βαθιές ανάσες, από τον αέρα της θάλασσας, ανακατεμένο με την αμμωνία από τα κάτουρα των μεθυσμένων στο πεζοδρόμιο. Έκλεισα τα μάτια μου. Όλα είναι καλώς καμωμένα. Γαλήνεψα. Σ’ ευχαριστούμε Λάνθιμε.

62e Festival de Cannes 23 Μαίου 2009

COMPETITION
Grand Théâtre Lumière

VISAGE (Face) by Tsai Ming-liang

Ένας Ταιβανέζος σκηνοθέτης, καλείται να κάνει μια ταινία για τον πίνακα του Λούβρου ΣΑΛΩΜΗ. Αν και δεν ξέρει ούτε αγγλικά ούτε γαλλικά, παρ όλα αυτά επιμένει να δώσει τον ρόλο του Ηρώδη στον ηθοποιό
Ζαν Πιέρ , που τον θαυμάζει, αν κι ο πρωταγωνιστής του έχει μεγάλα ψυχολογικά προβλήματα τα όποια με την έναρξη των γυρισμάτων γιγαντώνονται .
Απλά εξαιρετικό!

MAP OF THE SOUNDS OF TOKYO d’Isabel Coixet

Η Ryu είναι ένα μοναχικό κι εύθραυστο κορίτσι όμως αυτό δεν την εμποδίζει να κάνει μια επικύνδινη διπλή ζωή. Από τη μία τις νύχτες δουλεύει στη ψαραγορά αλλά από την άλλη σποραδικά εξασκεί το επάγγελμα του εκτελεστή.
Ο κ. Nagara είναι ένας γνωστός παραγωγός που βιώνει την απώλεια της κόρης του που αυτοκτόνησε. Θεωρεί υπαίτιο για αυτή την πράξη της τον Ισπανό διευθυντή μιας επιχείρησης κρασιών, τον Ντέβιντ. Ο υπάλληλος του κου Ναγκατα, ο Ισίντα που υπήρξε κρυφά ερωτευμένος με την κόρη του αφεντικού του, προσλαμβάνει την Ryu για να καθαρίσει τον Ντέιβιντ.
Ένας μηχανικός, που βασανίζεται από τους ήχους της ιαπωνικής πόλης και που τον συναρπάζει η Ryu, επιβεβαιώνει αυτήν την ιστορία αγάπης που ψάχνει τις σκιές της ανθρώπινης ψυχής, που φθάνει βαθιά στις θέσεις όπου μόνο η σιωπή έχει τη δύναμη της ευγλωττίας.

62e Festival de Cannes 22 Μαίου 2009

COMPETITION

Grand Théâtre Lumière
THE TIME THAT REMAINS by Elia Suleiman
Μια μοναδική, δυνατή και βαθύτατα προσωπική απεικόνιση της Παλαιστίνης από τη δεκαετία του ’40 μέχρι σήμερα, από τον διεθνώς αναγνωρισμένο σκηνοθέτη του «DIVINE INTERVENTION». Την εποχή της δημιουργίας του κράτους του Ισραήλ το 1948, τις τελευταίες ώρες πριν από την παράδοση και της Ναζαρέτ, ο Fuad, μέλος της παλαιστινιακής αντίστασης χωρίζεται από την Thurayya, τον έρωτα της ζωής του. Εκείνη φεύγει μακριά από τα πεδία των συγκρούσεων, ταξιδεύοντας στην Ιορδανία με την οικογένειά της, ενώ ο Fuad συλλαμβάνεται αιχμάλωτος πριν προλάβει να ξεφύγει.
Τα χρόνια περνούν. Η Ναζαρέτ είναι υπό στρατιωτική επιτήρηση. Ο Fuad, όπως και ο υπόλοιπος πληθυσμός της πόλης είναι υπό παρακολούθηση από τις κρατικές μυστικές υπηρεσίες. Όταν συλλαμβάνεται κατηγορούμενος για λαθρεμπόριο όπλων, συναντά ξανά την Thurayva στο αστυνομικό τμήμα. Της έχουν δώσει άδεια να επιστρέψει για να δει τον άρρωστο πατέρα της. Ανταλλάσουν μερικές κουβέντες και αποχαιρετίζονται με ευχές για καλή τύχη.
Ο Es, γιος του Fuad, ενηλικιώνεται, και μετά από κάποια μπλεξίματα με την αστυνομία, εγκαταλείπει την ρημαγμένη χώρα του. Η Ναζαρέτ περνά μια περίοδο μεγάλων πολιτικών ανακατατάξεων. Η επιθυμία να ανακτηθεί και να διατηρηθεί η εθνική ταυτότητα μεγαλώνει. Ο αδερφός της Thurayya εμφανίζεται στο σπίτι του Fuad στη διάρκεια μιας εξέγερσης. Η αδερφή του πεθαίνει από καρκίνο και ζήτησε να δει τον Fuad για μια τελευταία φορά. Στην Ιορδανία, βρίσκονται επιτέλους οι δυο τους. Ανταλλάσουν μερικές κουβέντες και αποχαιρετίζονται με ευχές για καλή τύχη. Η Thurayya πεθαίνει λίγο μετά.
Ο Es επιστρέφει από την εξορία. Η γριά μητέρα του ζει με τις φροντίδες μιας νοσοκόμας από τις Φιλιππίνες. Ένας αστυνομικός είναι τρελά ερωτευμένος με τη νοσοκόμα, η οποία τον έχει κάνει κατοικίδιο σκλάβο της. Αυτός αντί να συλλάβει τον Es, είναι ο πρώτος που τον υποδέχεται. Όλα είναι παράλογα, και ο Es προσπαθεί να βρει ένα νόημα, αλλά μάταια. Γι’ αυτό προσπαθεί να εξηγήσει αυτή την πραγματικότητα μέσα από το κινηματογραφικό έργο. Και μαζί, τον λόγο για τον οποίο ταξιδεύει. Αλλά μήπως αναζητεί και μια άλλη πραγματικότητα, μια άλλη ταυτότητα; Είναι ο Es που κουβαλά μαζί του την Παλαιστίνη μαζί του όπου κι αν πάει, ή είναι η Παλαιστίνη αυτή που διασπείρεται σε ολόκληρο τον κόσμο;

ENTER THE VOID by Gaspar Noé

Ο 20χρονος Οσκαρ και η 18χρονη αδελφή του Λίντα φτάνουν στο Τόκυο. Ο Οσκαρ είναι βαποράκι και η Λίντα στρίπερ σε κλαμπ. Μια βραδιά που ο Οσκαρ πάει σε ένα ντηλ ναρκωτικών, πυροβολείται από τους αστυνομικούς που είχαν στήσει ενέδρα κι ενώ πεθαίνει , του συμβαίνει μια παράξενη αλλαγή της συνείδησης του . Αναπολεί τον χαμό των γονιών του και την υπόσχεση που έδωσε ότι δεν θα εγκαταλείψει πότε την μικρή του αδελφή. Ενώ πεθαίνει, ‘έχει απόλυτη συνείδηση του τι συμβαίνει, το βλέμμα του, σαν πνεύμα πια ακολουθεί και παρακολουθεί τους αγαπημένους του και τα γεγονότα, αλλά είναι αδύνατον να επικοινωνήσει μαζί τους. Κυρίως με την αγαπημένη του αδελφή. Το περίεργη αυτή φάση μεταξύ ζωής και θανάτου, τον οδηγεί στο απόλυτο χάος., σκέψεων,πράξεων και πραγματικότητας. Ενώ ο θάνατος τον καλεί το πνεύμα του αρνείται να αφεθεί όσο έχει σκοπό να βοηθήσει την αδελφή του. Ένα ενδιαφερον εικαστικό μεταφυσικό μελόδραμα.
Μια ταινία στα όρια της φαντασίας και της παράκρουσης.
.(Απιστευτο το πουσάρισμα από τα αμερικάνικα έντυπα και τις γαλλικές κινηματογραφικές ιστοσελίδες.)


UN CERTAIN REGARD

Salle Debussy

THE SILENT ARMY by Jean Van de Velde

MORRER COMO UM HOMEN (To die like a man) by João Pedro Rodrigues



Το μουσικό θέμα από τον Αντίχριστο του Λαρς Φον Τριερ
http://www.antichristthemovie.com/wp-content/uploads/prolog-theme.mp3

62e Festival de Cannes 21 Μαίου 2009

COMPÉTITION
(Grand Théâtre Lumière)

A L’ ORIGINE (In the beginning) by Xavier Giannoli




Γαλλία, σήμερα. Ένας επαγγελματίας κομπιναδόρος περνιέται κατά λάθος για υπεύθυνος κατασκευής ενός μεγάλου οδικού έργου. Εξαπατά τους κατοίκους ολόκληρης της περιοχής, προσλαμβάνει δεκάδες εργάτες και απολαμβάνει αναίσχυντα τους καρπούς του σχεδίου του, μέχρι τη στιγμή που θα συναντήσει τη δήμαρχο ενός χωριού μέσα από το οποίο θα περάσει ο δρόμος. Τον προκαλεί, τον φέρνει σε αμηχανία και τελικά του δείχνει έναν καινούργιο κόσμο: τον κόσμο των συναισθημάτων. Μέχρι που μπορεί να φτάσει τώρα πια για να σώσει τα θύματά του αλλά και τον εαυτό του από τα ίδια του τα ψέματα;
Ο βραβευμένος με César Καλύτερου Ηθοποιού για το Tell No One, François Cluzet (Paris, The Adversary), πρωταγωνιστεί ως Paul (ο κομπιναδόρος), ενώ η Emmanuelle Devos (Kings and Queen, The Beat That My Heart Skipped) έχει το ρόλο της δημάρχου. Στην ταινία επίσης συμμετέχει ο Gérard Depardieu (La Vie en Rose), παίζοντας τον φίλο που πρόδωσε ο Paul. Με την τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του ο βραβευμένος στις Κάννες Xavier Giannoli (The Singer, Eager Bodies) επιβεβαιώνει τη φήμη του ως ένα από τα πιο δυνατά και ταλαντούχα ονόματα της Γαλλίας.

DAS WEISSE BAND (The white ribbon) by Michael Haneke




Μερικά ανεξήγητα γεγονότα ενοχλούν την ήρεμη ζωή ενός γερμανικού χωριού, λίγες μέρες πριν από την έναρξη του πρώτου παγκόσμιου πόλεμου.
Διάφορα άσχετα μεταξύ τους γεγονότα και μικροατυχήματα που συμβαίνουν στο χωρίο.
Ένα καλώδιο έχει τεθεί επάνω για να σκοντάψει ο γιατρός που με το άλογό του, σε μια σιταποθήκη ξεσπά πυρκαγιά, δύο παιδιά απάγονται και βασανίζονται...
Ο δάσκαλος παρατηρεί, ερευνά και ανακαλύπτει σιγά-σιγά την απίστευτη αλήθεια…
Μέχρι στιγμής μακράν η καλύτερη ταινία του διαγωνιστικού.

UN CERTAIN REGARD
(Salle Debussy)

LOS VIAJES DEL VIENTO (The Wind Journeys) by Ciro Guerra




SKAZKA PRO TEMNOTU (Tale in the Darkness) by Nikolay Khomeriki

À DERIVA (Adrift) by Heitor Dhalia

62e Festival de Cannes 20 Μαίου 2009

COMPETITION
(Grand Théâtre Lumière)

INGLOURIOUS BASTERDS by Quentin Tarantino

Τα λόγια είναι περιττά. Ειτε σ’ αρέσει (ακόμη) η απλά έχεις βαρεθεί την μεταμοντερνιά της μίξης των ειδών . Φυσικά ο Μπράντ Πιτ είναι εδώ για να δώσει την απαιτούμενη δημοσιότητα , όπως κι ο Φασμπίνετρ του Hunger για την γωνία της ποιότητας. Κατά τα άλλα οκ.
LES HERBES FOLLES ( Wild Grass) by Alain Resnais
Η Marguerite Muir δεν μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι κάποιος θα έκλεβε την τσάντα της στην έξοδο ενός καταστήματος παπουτσιών στο Παρίσι... και ακόμα λιγότερο ότι ο ληστής θα πέταγε το πορτοφόλι της σε ένα πάρκιγκ στα προάστια της πόλης. Όσον αφορά τον Georges Palet, εάν ήταν σε θέση να υποψιαστεί κάτι περίεργο , δεν θα έσκυβε ποτέ κάτω για να πάρει το πορτοφόλι. Η εκδίκηση της νουβελ βάγκ από τον δημιουργό του «Χιροσίμα Αγάπη μου» ένα μάθημα στυλ.


UN CERTAIN REGARD
(Salle Debussy)

EINAYM PKUHOT (Eyes Wide Open) by Haim Tabakman


Να και μια ομοφυλόφιλη ιστορία αγάπης που διαδραματίζεται στην καρδιά της σκληροπυρινικής ορθόδοξης κοινότητας στην Ιερουσαλή. Ενδιαφέρουσα. Τρυφερή και μια χαρά προβοκατόρικη.


NANG MAI by Pen-Ek Ratanaruang

Η αβάσταχτή βαρύτητα του αστικού τρόπου ζωής, όταν έρχεσαι σε επαφή με τη φύση. Ωραίες εικόνες. Ανικανοοποίητο και μυστική επικοινωνία με τον τόπο . Αισθήματα που αφήνονται να τα παρασύρει ο ανοικειος ρυθμός. Μια εικαστική μαγεία από την Ταιλάνδη.

62e Festival de Cannes 19 Μαίου 2009

COMPETITION
(Grand Théâtre Lumière)

LOS ABRAZOS ROTOS (Broken Embraces) by Pedro Almodovar

Ένας άντρας, ζει, γραφεί και αγαπά στο σκοτάδι. Εδώ και 14 χρόνια υπήρξε θύμα ενός τροχαίου ατυχήματος που του στέρησε την όραση και ήταν η αιτία να χάσει τη ζωή της ,η γυναίκα που αγάπησε περισσότερο από οτιδήποτε. Η Λένα. Ο άντρας αυτός με το ψευδώνυμο. Χαρικέιν υπογράφει τα λογοτεχνικά του έργα, τις ιστορίες και τα χειρόγραφά του. Είναι εύθυμο και χαρούμενο. Το πραγματικό του όνομα το χρησιμοποιεί για να ζει και να σκηνοθετεί την ταινία που γυρίζει. Μετά το χαμό της Λένας, αποφασίζει να σκοτώσει το πραγματικό του κομμάτι μαζί με την αγαπημένη του Λένα, στο ατύχημα και συνεχίζει να ζει με το όνομα Χαρiκέιν
Οι «Σπασμένες Αγκαλιές» άνοιξαν στην Ισπανία κι είναι η πρώτη ταινία του Αλμοντόβαρ που πήγε κατευθείαν στο νο1 στη χώρα του.
Ηδη συζητιέται σοβαρά για τον Χρυσό Φοίνικα.
VINCERE by Marco Bellocchio

Μια ιδιαίτερη βιογραφία μιας σκοτεινής πλευράς του Μουσολίνι. Όταν έγινε ο γνωστός «Ντούτσε», ο Μουσολίνι απέκρυψε από τους Ιταλούς την σύζυγο του και το παιδί που είχε με αυτήν. Η μικρή Ιντα Ντάλσερ όμως, παρά τις διώξεις και τους εγκλεισμούς της σε άσυλα, κατάφερε να επιβιώσει και με το θάρρος και την ιδιαίτερη εξυπνάδα της να θριαμβεύσει


UN CERTAIN REGARD
(Salle Debussy)
AMINTIRI DIN EPOCA DE AUR ( Tales from the Golden Age) by Hanno Höfer, Razvan Marculescu, Christian Mungiu, Constantin Popescu and Iona Uricaru

Σπονδυλωτή ταινία που καταγραφει την κομουνιστική περίοδο της Ρουμανίας, με χιούμορ, παραξενιά και κέφι. Αστικοί μύθοι και μικροπαγαπόντηδες της επιβίωσης.
DEMAIN DÈS L’AUBE (Tomorrow at Dawn) by Denis Dercourt

Ωραιοι πρωταγωνιστές σε μια οικογενειακή ταινία σχέσεων.