Gallery's Best #11

Bad Santa - Terry Zwigoff

"I've been to prison once, I've been married - twice. I was once drafted by Lyndon Johnson and had to live in shit-ass Mexico for 2 1/2 years for no reason. I've had my eye socket punched in, a kidney taken out and I got a bone-chip in my ankle that's never gonna heal. I've seen some pretty shitty situations in my life, but nothing has ever sucked more ass than this! "

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Gallery's Best #10

In Bruges - Martin McDonagh (2008)

Το "πειραγμένο" αυτό homage στον Τρίτο Άνθρωπο είναι από εκείνες τις ταινίες που θα λατρέψεις γιατί ξεκινώντας τη θέαση του έχεις πολύ μικρότερες προσδοκίες. Ακόμη καλύτερα, όταν περάσει κάποιος καιρός και το ξαναδείς διαπιστώνεις ότι για τη πρώτη θετική γνώμη δεν έφταιγαν αποκλειστικά οι προσδοκίες του δίωρου σου, αλλά η ίδια η αξία του φιλμ. Το In Bruges ξεχώρισε από τη περυσινή σοδειά παρουσιάζοντας την ιστορία 2 πληρωμένων δολοφόνων που στέλνονται σε υποχρεωτικές διακοπές στη πανέμορφη βελγική πόλη μέχρι να κοπάσει ο θόρυβος από μια δουλειά τους που κατέληξε σε μακελειό στην Αγγλία.
Ο μεγαλύτερος Ken βρίσκει στη Bruges την ηρεμία που χρειάζεται στην υπόλοιπη ζωή του. Κουρασμένος και απογοητευμένος από τις επιλογές και το επάγγελμά του, καταφεύγει στα μουσεία και στις φυσικές ομορφιές προσπαθώντας να βρει γαλήνη. Ο μικρότερος Ray, φιλόδοξος και καθόλου εγκρατής αντιμετωπίζει το μέρος ως κόλαση. Στη πορεία οι 2 φίλοι καλούνται αρχικά να τα βρουν μεταξύ τους, να ανακαλύψουν τους λόγους για τους οποίους βρέθηκαν σε αυτό το μέρος και τέλος να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των πράξεων τους. Αναμιγνύοντας σωστά δράμα και χιούμορ ο νέος στον κινηματογράφο - αλλά με αξιοσημείωτη καριέρα στο θέατρο - Martin McDonagh δίνει ένα πολύ ενδιαφέρον αποτέλεσμα, εφάμιλλο με τις ομορφιές της Bruges, μιας πόλης που βλέποντας την στη ταινία το πιο πιθανό είναι να τη λατρέψετε

Gallery's Best #9

Spellbound - Alfred Hitchcock (1945)

"My dear, it's only a movie", απαντούσε ο μεγάλος Alfred Hitchcock όποτε τον ρωτούσαν για τις ψυχολογικές και ψυχαναλυτικές προεκτάσεις του «Spellbound» / «Νύχτα αγωνίας», μια από τις, αδίκως, λιγότερο γνωστές ταινίες του. Είναι «απλά ένα ακόμα ανθρωποκυνηγητό με ψευδοψυχολογικό περιτύλιγμα», είχε πει απαξιωτικά ο ίδιος αργότερα. Βλέποντας όμως την ψυχρή, ορθολογίστρια ψυχίατρο Constance Petersen της πανέμορφης Ingrid Bergman και τον διχασμένο, ευαίσθητο Dr. Edwardes του εκπληκτικού εδώ Gregory Peck να ερωτεύονται με πάθος και να προσπαθούν να ξεφύγουν από την αστυνομία, το παρελθόν και τα συμπλέγματα ενοχής του τελευταίου, παρακολουθώντας τον μάστορα Hitch να κλιμακώνει το σασπένς με τον τρόπο που μόνο ο ίδιος γνωρίζει και αντικρύζοντας μερικές από τις πιο αριστοτεχνικές σκηνές, στο σύνολο ίσως της καριέρας του, δε γίνεται να συμφωνήσουμε αβασάνιστα ότι είναι «απλά μια ακόμα ταινία».
Παίζοντας με τα γνώριμα μοτίβα του, αλλά προσθέτοντας μικρές ιδιαίτερες πινελιές που σχεδόν τα τελειοποιούν, χρησιμοποιώντας με ιδιοφυή τρόπο απλούς συμβολισμούς και αξιοποιώντας ιδανικά τον καμβά της ψυχανάλυσης και της ψυχιατρικής που του δίνεται, χωρίς όμως να διατείνεται στιγμή ότι αυτό είναι το κύριο όχημα για το έργο του, μας δίνει τελικά ένα από τα πιο ξεχωριστά έργα της -βαρυφορτωμένης με πραγματικά αριστουργήματα- καριέρας του.

Εκτός όλων των υπολοίπων, το φιλμ έχει και μια άλλη ξεχωριστή ιδιότητα: είναι η μοναδική 3λεπτη συνάντηση επί της μεγάλης οθόνης δύο αξεπέραστων δημιουργών, του Hitchcock και του Salvador Dali. Σε μια εκπληκτική σεκάνς ονείρου, ο ζωγράφος που γνώριζε να αποτυπώνει με τον πιο ιδιόμορφο μα ταυτόχρονα ακριβή τρόπο το υποσυνείδητο και ο σκηνοθέτης που ήξερε καλύτερα από κάθε άλλον να κατασκευάζει σκηνές γεμάτες υπόγεια ένταση και φορτωμένες με σύμβολα, ενώνουν τη ζωγραφική με την έβδομη τέχνη, δίνοντας ζωή στους δυσερμήνευτους υπερρεαλιστικούς καμβάδες του Νταλί.

Gallery's Best #8

Liebestraum - Mike Figgis (1991)

Ο γράφων θεωρεί τον Mike Figgis ως έναν από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες της τελευταίας 20ετίας κυρίως λόγω μιας σειράς αριστουργημάτων, μιλώντας υποκειμενικά πάντα, που έδωσε τη δεκαετία του 90 (Internal Affairs, Browning Version, Leaving Las Vegas, One Night Stand). Σ'αυτά βέβαια προσθέτουμε το Liebestraum - αναφορά στην ομώνυμη μελωδία του Λιστ που παίζει σημαντικό ρόλο στη ταινία. Το film κινείται προς το χώρο του μεταφυσικού, έχοντας ως βάση ένα κτίριο-διαμάντι αρχιτεκτονικά, σύμφωνα με τον κεντρικό ήρωα που επιστρέφει στη γενέτειρα του μετά από αρκετά χρόνια απουσίας. Suspence, καλά κρυμμένα μυστικά που ξετυλίγονται σιγά σιγά, αλλά πάνω απ' όλα μια ανεπανάληπτη ατμόσφαιρα μυστηρίου με σχεδόν ονειρικές jazz μελωδίες που καθηλώνουν. Ο Figgis, που εμπορικά τουλάχιστον είχε λίγες επιτυχίες, έδωσε 4 χρόνια αργότερα το πιο αναγνωρίσιμο στο ευρύ κοινό έργο του, το Leaving Las Vegas, ενώ μετά το One Night Stand (την καλύτερη πιθανά δημιουργία του) τράβηξε πιο προσωπικό δρόμο με ταινίες-πειράματα όπως τα Timecode και Hotel.

Gallery's Best #7

Zelig - Woody Allen (1983)

Βλέποντας αυτές τις ημέρες στις αίθουσες το γλυκανάλατο Vicky Cristina Barcelona,η θέαση ενός παλαιότερου Woody Allen μοιάζει σαν γιατρικό. Η επιλογή της εβδομάδας , μέσα από μια δεκάδα - και παραπάνω ίσως - πολύ σπουδαίων φιλμς, είναι το Zelig που αν και έχει όλα σχεδόν τα χαρακτηριστικά του δημιουργού της, μοιάζει με ένα πολύ ξεχωριστό και ιδίαίτερο κομμάτι στη φιλμογραφία του, ειδικότερα για την εξαιρετική δουλειά που έχει γίνει σ' αυτό στον τεχνικό τομέα.

Το Zelig είναι ένα ψευδοντοκιμαντέρ που αφηγείται τη ζωή του ομώνυμου φανταστικού ήρωα που έδρασε στη διάρκεια του μεσοπολέμου στις ΗΠΑ και έγινε διάσημος λόγω της ψυχοσωματικής ασθένειας που είχε, ένα περίεργο είδος χαμαιλεοντισμού. Ανάλογα με το χώρο στον οποίο βρίσκεται αλλάζει απότομα εμφάνιση και συμπεριφορά, χωρίς αυτές οι αλλαγές να μένουν στη μνήμη του. Αποτέλεσμα αυτού είναι να αντιμετωπιστεί ως αντικείμενο μελέτης από ψυχίατρους και ως ένα είδος λαϊκού ήρωα από τον απλό κόσμο και τον τύπο της εποχής. Το πιο σπουδαίο επίτευγμα του φιλμ είναι η αληθοφάνεια του, που επιτυγχάνεται με διάφορους τρόπους, παρά το εξωπραγματικό της υπόθεσης. Το οπτικό υλικό που προβάλεται είναι πανομοιότυπο με φιλμς και φωτογραφίες της δεκαετίας του 30, και οι συναντήσεις του Zelig με διάσημους της εποχής φαίνονται σχεδόν πραγματικές. Βέβαια, πέρα από τα τεχνικά, το θέμα του φιλμ - ο χαμαιλεοντισμός - είναι ιδιαίτερα επίκαιρο στην εποχή μας,που σχεδόν επιβάλει τέτοιους χαρακτήρες χωρίς συγκεκριμένη ταυτότητα και συμπεριφορά, αλλά με δυνατότητα μετάλλαξης και προσαρμογής στις κάθε είδους μόδες ή ιδέες που επικρατούν.

Gallery's Best #6

The Player - Robert Altman (1992)

Το Player του Robert Altman θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί ως δίωρος οργασμός για έναν σινεφίλ. Σε όλη τη διάρκεια του περιέχει αμέτρητες αναφορές σε ολόκληρη την κινηματογραφική ιστορία, καθιστώντας σχεδόν αδύνατο για κάποιον να τις ανακαλύψει όλες, με αποτέλεσμα κάθε θέαση της ταινίας να αποτελεί και μια μικρή πρόκληση. Σε πρώτο επίπεδο στηρίζεται σε μια πολύ ενδιαφέρουσα υπόθεση εκβιασμού που δέχεται ένα πρωτοκλασσάτο στέλεχος κινηματογραφικού studio του Hollywood από έναν ανώνυμο σεναριογράφο που στο παρελθόν έχει απορρίψει. Η μεγάλη δύναμη του φιλμ όμως είναι τα, με κάθε τρόπο, κόλπα του Altman. Ξεκινώντας από το εκπληκτικό εναρκτήριο 8λεπτο μονόπλανο - στη διάρκεια του οποίου οι ήρωες μιλούν για διάσημα μονόπλανα του παρελθόντος - συνεχίζει με ηθοποιούς που παίζουν τους εαυτούς τους, με σκηνές αναφοράς σε σκηνοθέτες, με αυτοαναφορικούς διαλόγους και χαρακτήρες, με σχετικές αφίσες στους τοίχους όπου διαδραματίζονται σκηνές, με προβολές παλαιότερων ταινιών και με οτιδήποτε άλλο μπορεί να σκεφτεί κανείς. Δίνει με αυτό τον τρόπο το δικό του "ευχαριστώ" στην τέχνη που αγάπησε, αλλά παράλληλα σχολιάζει την αμερικανική κινηματογραφική βιομηχανία, καθώς ως γνωστόν δεν υπήρξε και το πιο αγαπημένο παιδί της.

Gallery's Best #5

Dreams that money can buy - Hans Richter (1947)

Max Ernst, Fernand Leger, Man Ray, Marcel Duchamp, Alexander Calder και Hans Richter. Η αφρόκρεμα του avant-garde σινεμά του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, με καθοδηγητή τον τελευταίο συνεργάστηκε με σκοπό να συστήσει τον κινηματογράφο τους σε ένα ευρύτερο κοινό. Με κόστος 25.000 δολλάρια και γυρισμένο σε ένα διαμέρισμα του Manhattan - όπου είχαν μετακομίσει οι Ευρωπαίοι ελέω Β' Παγκοσμίου Πολέμου - το φιλμ έχει ως θέμα έναν νέο που ξαφνικά ανακαλύπτει πως μπορεί να δημιουργεί όνειρα και να τα πουλά σε υποψήφιους πελάτες με σκοπό να καλυτερεύσει τη ζωή τους.
Καθένα από τα 6 όνειρα που παρουσιάζονται αντιστοιχεί και σε κάθε καλλιτέχνη και το αποτέλεσμα είναι μια από τις πιο ιδιαίτερες αλλά και από τις λίγες "συλλογικές" ταινίες με αποκλειστικό σκοπό την προώθηση ενός ρεύματος.Το φιλμ κατάφερε να φτάσει - και να διακριθεί - στο Φεστιβαλ της Βενετίας. Στο DVD, παραγωγής του BFI, θα βρείτε και 3 παλαιότερες ταινίες μικρού μήκους του Richter

Gallery's Best #4

[Κάθε εβδομάδα προτείνουμε ένα,όχι απαραίτητα καινούριο,DVD από τη συλλογή μας, ελπίζοντας να χαρίσουμε όμορφες κινηματογραφικές βραδιές. Γνώμες και προτάσεις είναι επιθυμητές]

Ellie Parker - Scott Coffey (2005)

Γυρισμένο με ψηφιακά μέσα και φθηνό budget, το Ellie Parker - που πρωτοκυκλόφορησε ως μικρού μήκους ταινία το 2001 - περιγράφει τη σουρεαλιστική καθημερινότητα μιας Αυστραλέζας επίδοξης ηθοποιού στο Los Angeles. Έχει ως βασικότερο όπλο το εκφραστικό πρόσωπο της Naomi Watts, το οποίο και υπερτονίζει με τα συνεχή κοντινά πλάνα πάνω του, που αλλάζει συνεχώς ανάλογα με τους ρόλους που υποδύεται και τις καταστάσεις που βιώνει η ηρωίδα.

Το φιλμ μιλάει ουσιαστικά για τους πολλούς άσημους ηθοποιους - και όχι μόνο - που βρέθηκαν στο Hollywood με την ελπίδα μιας μεγάλης καριέρας και προσπαθούν να επιβιώσουν. Η Ellie τρέχει καθημερινά σε auditions, παίζει και μελετά ρόλους αλλάζοντας συνέχεια για χάρη τους στυλ και προφορά, αλλά η επιτυχία που περιμένει δεν έρχεται. Αντίθέτως η αφοσίωση στους ρόλους και οι αποτυχίες στην προσωπική της ζωή την οδηγούν σε κρίση ταυτότητας αλλά και σε επαναπροσδιορισμό των δυνατοτήτων της. Ακροβατεί ανάμεσα στην τρέλα και τη λογική, όπως και οι υπόλοιποι άγνωστοι φερέλπιδες που κατέφθασαν στο Hollywood με την ελπίδα να αποκτήσουν δόξα και χρήμα αλλά η πραγματικότητα τους έχει προσγειώσει. Σε μικρούς ρόλους εμφανίζονται ο Chevy Chase και ο Keanu Reeves.

Gallery's Best #3

[Κάθε εβδομάδα προτείνουμε ένα,όχι απαραίτητα καινούριο,DVD από τη συλλογή μας, ελπίζοντας να χαρίσουμε όμορφες κινηματογραφικές βραδιές. Γνώμες και προτάσεις είναι επιθυμητές]

Vampyr - Carl Th. Dreyer (1932)

Δεν υπήρξε DVD site που σέβεται τον εαυτό του, το οποίο δεν ασχολήθηκε τον τελευταίο καιρό με την ταυτόχρονη κυκλοφορία σε ΗΠΑ και Ευρώπη του Vampyr. Το αριστούργημα του μεγάλου Δανού σκηνοθέτη Carl Dreyer δεν κυκλοφορούσε ως τώρα σε κάποια έκδοση ανάλογη της αξίας του, μέχρι που η Criterion και η Eureka (μέσω της σειράς Masters of Cinema) έκαναν για άλλη μια φορά το θαύμα τους, κυκλοφορώντας σχεδόν μαζί 2 εντυπωσιακές εκδόσεις της ταινίας.

Η ταινία - η μοναδική, σύμφωνα με μια δήλωση του Hitchcock, που αξίζει να δείς 2 φορές - είναι και η μόνη επαφή που είχε ποτέ ο Dreyer με το είδος του horror. Έχοντας ως ήρωα έναν νέο που προσπαθεί να εξηγήσει μια σειρά περίεργων θανάτων και περιστατικών σε ένα μικρό χωριό, καταφέρνει να δημιουργήσει έναν 70λεπτο εφιάλτη με μια σειρά από λιτά αλλά πολυ δυναμικά πλάνα. Η έκδοση της Eureka που απευθύνεται στην Ευρωπαϊκή αγορά και θα την βρείτε στο κατάστημά μας, περιλαμβάνει την,αποκατεστημένη με σύγχρονες τεχνικές, κόπια της ταινίας και μεταξύ άλλων, πολύ ενδιαφέρον commentary από τον Guillermo Del Toro καθώς και ένα ωριαίο ντοκιμαντέρ με τη ζωή και το έργο του Dreyer.

Gallery's Best #2

[Κάθε εβδομάδα προτείνουμε ένα,όχι απαραίτητα καινούριο,DVD από τη συλλογή μας, ελπίζοντας να χαρίσουμε όμορφες κινηματογραφικές βραδιές. Γνώμες και προτάσεις είναι επιθυμητές]

The Killing - Stanley Kubrick (1956)

Μόνο θαυμασμό μπορεί να προκαλέσει το γεγονός ότι 50 χρόνια σχεδόν μετά, το Killing παραμένει μια ολόφρεσκη σφιχτοδεμένη περιπέτεια χωρίς κάποιο ίχνος σκουριάς πάνω της. Το χρονικό μιας ληστείας που στα χαρτιά φαινόταν τέλεια αλλά στη πράξη απέτυχε παταγωδώς, με ήρωες που δεν πιστεύουν σε κανένα Θεό - γι' αυτό και τους εγκαταλείπει στη τύχη τους - παρά μόνο στο χρήμα που κάνει κύκλους και μπορεί να καταλήξει στον οποιονδήποτε. Πολλοί θα αναγνωρίσουν στοιχεία τα οποία δανείστηκαν τη δεκαετία του 90 ο Tarantino και ο Singer και δημιούργησαν τα δημοφιλή Reservoir Dogs και Usual Suspects αντίστοιχα. Πάνω απ' όλα όμως θα αναγνωρίσουν έναν νέο, γεμάτο όρεξη και εμμονές σκηνοθέτη που δεν αφήνει τίποτα στη ταινία του στη τύχη (η αφήγηση αν και επαναλαμβάνεται για χάρη του σασπένς από διαφορετικές οπτικές γωνίες δεν έχει κανένα "κενό" σημείο), δίνοντας μια αίσθηση πληρότητας σε όλους τους τομείς. Η επιτυχία του Killing έδωσε στον Kubrick την απαραίτητη ώθηση να διαχειριστεί μεγαλύτερα budget και ταινίες όπως τα Paths of Glory και Spartacus, που τον έκαναν γνωστό παγκοσμίως δίνοντας του την ευκαιρία να τραβήξει έναν πιο προσωπικό δρόμο στη συνέχεια, που ως γνωστόν μας χάρισε μια σειρά από εκλεκτά αριστουργήματα

Gallery's Best #1

[Κάθε εβδομάδα προτείνουμε ένα,όχι απαραίτητα καινούριο,DVD από τη συλλογή μας, ελπίζοντας να χαρίσουμε όμορφες κινηματογραφικές βραδιές. Γνώμες και προτάσεις είναι επιθυμητές]

Allegro - Christoffer Boe (2005)

Το 2003 τάραξε τα νερά με το Reconstruction και 2 χρόνια αργότερα απέδειξε πως η επιτυχία δεν ήταν τυχαία. Ο Δανός Christoffer Boe μπερδεύοντας τη φαντασία με την πραγματικότητα στην αγαπητή του Κοπεγχάγη, δίνει και πάλι ένα σύνολο από μαγευτικές εικόνες. Στο story, ο πιανίστας Zetterstrom γυρίζει στη γενέτειρα του για ένα κονσέρτο βλέποντας και αυτός από κοντά μια μυστήρια “ζώνη” στο κέντρο της πόλης, ένα μέρος που για ανεξήγητο λόγο έχει παγιδευτεί και είναι αδύνατη η πρόσβαση μέσα σ’αυτό. Παράλληλα ο ίδιος πάσχει από απώλεια μνήμης και δεν θυμάται σχεδόν τίποτα από τη παιδική του ηλικία, ενώ αγνοεί και την ύπαρξη μιας μυστηριώδους γυναίκας που εμφανίζεται στη ζωή του. Η σχέση της ζώνης με τη μνήμη του Zetterstrom αποκαλύπτεται μοναδικά από τον Boe, βυθίζοντας τον θεατή σε έναν χαώδη αλλά άκρως γοητευτικό κόσμο, παρόμοιο με τις καλύτερες εμπνέυσεις του Resnais ή του Lynch. Ο Ulrich Thomsen (Inheritance, Brothers, Adam's Apples) είναι για άλλη μια φορά εξαιρετικός, ενώ την άγνωστη γυναίκα ερμηνεύει η πανέμορφη -πρώην top model - Helena Christensen. Το φιλμ κυκλοφορεί εδώ και λίγους μήνες στην ελληνική αγορά και θα το βρείτε στο Seven Film Gallery