Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2008

2
του Δημήτρη Παπαϊωάννου

Επιτέλους κυκλοφόρησε σε dvd με σκηνοθεσία της Αθηνας Τσαγγάρη και πλούσια backstage...


Ο Άντρας σε έναν αέναο αγώνα δρόμου.
Οι άντρες ως άτομα, ως απρόσωπα ανθρωπάκια.
Ως αριθμοί.
Και ένας αριθμός να ξεχωρίζει.
Το 2.
Που υπο τις κατάλληλες συνθήκες, μπορεί να γίνει 1.
Αλλά και που με έναν λάθος χειρισμό, μπορεί να παραμείνει 1.
Δημιουργός υπέροχων, πραγματικά ξεχωριστών εικόνων ο Παπαϊωάννου και ιδανική η επένδυση από τον Κ. Βήτα. Ένα έργο, κατά τη γνώμη, μου απόλυτα προσωπικό, σαν ένα ημερολόγιο ή ένα φωτογραφικό άλμπουμ. Ενός ταξιδιώτη, που με μόνες του αποσκευές τα προσωπικά του «θέλω», περιφέρεται στη χώρα του «πρέπει». Τα ιδιαίτερα χαρακητριστικά του δημιουργού είναι φανερά και η οπτική του είναι σαφώς η οπτική ενός ομοφυλόφιλου άντρα. Όμως, καταφέρνει να αναγάγει το προσωπικό του βίωμα σε καθολικό κοινωνικό σχόλιο, και γι’αυτό πιστεύω οτι πέτυχε και το σκοπό του. Μόνος απέναντι σε όλους. Βλέπει και απορεί. Για τα πρότυπα που επιβάλλονται. Στον άντρα -αλλά και στην κοινωνία γενικότερα. Η αποξένωση, η επιβολή, ο ανταγωνισμός, το κυνήγι της επιτυχίας (και της ευτυχίας;), και οι τσιφτετέλληνες.
Απλές εικόνες. Απλά και τα μηνύματα.Tα ανθρωπάκια ως μάζα (ο Magritte και ο Γαϊτης θα ήταν περήφανοι). O άνθρωπος ως πρόσωπο. Που ψάχνει την ευτυχία μακριά από τα αδιάκριτα, επικριτικά βλέμματα.Και το αέναο κυνήγι της επιτυχίας και της κορυφής φαίνεται ασήμαντο μπροστά στο λαχάνιασμα για να πιάσεις μια φλόγα που τρεμοσβήνει.. Αρκεί να πιάσεις και το χέρι που σου την προσφέρει.Και έτσι το 1 να γίνει 2.
Απλά μαθηματικά - χωρίς όμως λογική.

Μαριάννα Ράντου

2 σχόλια:

ΠΕΤΡΟΣ είπε...

ΑΠΛΟ,ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟ,ΕΜΠΕΡΙΣΤΑΤΩΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ.ΠΕΙΣΤΙΚΟ.ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ (ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΑ...) ΤΟ HYPE ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ.ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ.ΜΕΝΕΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ Κ.ΒΗΤΑ ΝΑ ΛΙΩΝΕΙ ΣΤΑ ΑΥΤΙΑ ΜΑΣ...

marianna είπε...

dn xerw an xanei poly stin version tou dvd, alla sigoura axizei na to dei kaneis estw ki etsi.. ki i mousiki tou k.bhta fysika akoma mou trivelizei tin psyxi.
merci!:)