Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

Βραβεία 5ου Crash Fest




Το 5o CRASHFEST έριξε αυλαία την Κυριακή 13 Ιουνίου 2010 με την απονομή των βραβείων, σε μια τελετή που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα Παύλος Ζάννας του Ολύμπιον. Το CRASHFEST πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης από την πολιτιστική εταιρία «Φώνημα» για το Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Φοιτητικής Εβδομάδας του ΑΠΘ, καθώς και με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού και Νεολαίας του Δήμου Θεσσαλονίκης και της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς.

Το CRASHFEST προσφέρει ένα ιδανικό «περιβάλλον» για την προβολή του έργου των νέων κινηματογραφιστών, παρέχοντας στους συμμετέχοντες, τους αυριανούς επαγγελματίες του σινεμά, τις κατάλληλες συνθήκες για αλληλοκατανόηση, για συνεργασία, για συνέργιες. Παράλληλα αποτελεί το πρώτο πεδίο δοκιμασίας, διαμορφώνοντας το σωστό πλαίσιο συμμετοχής και ενθάρρυνσης νέων δημιουργών.
Στη διάρκεια του 5ου CRASHFEST, για τη διοργάνωση του οποίου υπεύθυνος είναι ο σκηνοθέτης και παραγωγός Νίκος Γιαννόπουλος, προβλήθηκαν συνολικά 76 ταινίες, από 35 σχολές από 17 χώρες.

Βραβεία 4ου Διαγωνισμού Σεναρίου

Μέλη της κριτικής επιτροπής Διαγωνισμού Σεναρίου του 5ου CRASHFEST ήταν οι: - Δημήτρης Σοφιανόπουλος (σκηνοθέτης, Αντιπρόεδρος του Ε.Κ.Κ.) και
- Παναγιώτης Ιωσηφέλης (σεναριογράφος, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Κινηματογράφου του Α.Π.Θ.).

Στο πλαίσιο της διοργάνωσης πραγματοποιήθηκε ο 4ος Διαγωνισμός Σεναρίων και απονεμήθηκαν τα Βραβεία Καλύτερων Σεναρίων, τα οποία θα χρηματοδοτηθούν από το πρόγραμμα «Πρώτο Βήμα» του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου με
5 000 Ευρώ έκαστον.

Δόθηκαν 2 βραβεία σεναρίου στον 4ο Διαγωνισμό Σεναρίων, στα σενάρια:
1. Πεταλούδα και στρατιώτης της Βαρβάρας Χριστάκη &
2. Σύγχρονοι ήρωες της Ελένης Σιμεωνίδου

Βραβεία Διαγωνισμού ταινιών του 5ου CRASHFEST:


1. Βραβείο καλύτερης σκηνογραφίας:
Gatos de la Fortuna του Maneki Neko (Ισπανία)
2. Βραβείο καλύτερου σχεδιασμού ήχου:
Rights and Responsibilities / Derechos y Deberes του Μανουέλ Ντανίνο (Ισπανία)
3. Βραβείο καλύτερης φωτογραφίας:
Passing Through / Pasajero του Μιγκέλ Γκαμπαλντόν (Ισπανία)
4. Βραβείο καλύτερου μοντάζ:
Enemy Territory / Territorio Enemigo του Ροντρίγκο Πλάζα (Ισπανία)
5. Βραβείο καλύτερου σεναρίου:
It’s locked του Γουάνγκ Γινκ (Κίνα)
6. Βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ:
Ταξίδι στην Πόλη / Taxiing in the city της Janis Rafailidou (Ελλάδα)
7. Βραβείο καλύτερου κινουμένου σχεδίου:
Sisiphus των Γουάνγκ Φανγκ και Τσεν Σι (Κίνα)
8. Βραβείο καλύτερης πειραματικής ταινίας:
Water του Ξιου Ξιανγκ (Κίνα )
9. Βραβείο καλύτερης μυθοπλασίας:
Χειμερινή σονάτα για τα χρυσά μάτια / Winter sonnet for the golden clouds της Αλεξάνδρας Ματθαίου (Αγγλία)
10. Βραβείο καλύτερης ταινίας όλου του Φεστιβάλ:
Martina and the moon / Martina y la Luna του Ξαβιέ Λοάρτε (Ισπανία)
11. Μνείες:
- Dacil του Άντριαν Σιλβέστρε, (Ισπανία)
- Η τελευταία μέρα των Αλεξάντερ Καπλάνι και Τατιάνας Νικολαΐδου, (Ελλάδα)
- Το τέρας του Νίκου Καλπάκη, (Αγγλία, Ελλάδα)
- Τι πήγε στραβά του Παύλου Σιφάκη, (Ελλάδα)
- Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι του ΕΠΑΛ Άργους. (Ελλάδα)

Βραβείο 2ου Διαγωνισμού TV Spot.
Μνεία διαφημιστικού σποτ: Υβόνη Λαδά.(Αγγλία)

Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2010

Away from my land

I want to leave
Je veux partir
Ich will weg
Θέλω να φύγω

Το νέο αφιέρωμα του Seven Film Gallery με αφορμή ένα τραγούδι της Monica και την αίσθηση που έχει η νέα γενιά των Ελλήνων μετά την οικονομική κηδεμονία μας από το ΔΝΤ . Κάποιες φορές δεν έχει σημασία πόσο κι αν φταίει κάποιος , σημαντικότερο είναι πόση δύναμη απομένει στον άνθρωπο χωρίς ίχνος αισιοδοξίας για το μέλλον του, να συνεχίσει τον αγώνα του, όχι για την επιβίωση αλλά για τη ΖΩΗ. Ο κινηματογράφος έχει καταγράψει σε όλες τις μορφές του, ιστορίες ανθρώπων που βρέθηκαν στη δίνη γεγονότων που ήταν πέρα από αυτούς. Άλλοι τα κατάφεραν άλλοι χαθήκαν στις πίσω σελίδες της Ιστορίας. Όλοι όμως είχαν τη διάθεση να το παλέψουν. Οι περισσότεροι χωρίς άλλο εφόδιο παρά το όνειρο για μια καλύτερη ζωή. Το όνειρο. Αυτό το απροσδιόριστο εσωτερικό συναίσθημα που πολλές φορές είναι πιο απαραίτητο κι από τα χρήματα, κι από τις σπουδές κι από την κοινωνική θέση. Το όνειρο.
Κι ο κινηματογράφος είναι φτιαγμένος ακριβώς από αυτό:
« Το υλικό που φτιάχνονται τα όνειρα»