Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

το Κυνήγι του Τομας Βίντερμπεργκ


    Στην σκηνοθετικά τολμηρή «Οικογενειακή γιορτή» ο Βίντερμπεργκ αποδομεί το θεσμό της οικογένειας με τρόπο σοκαριστικό. Στο «Κυνήγι» ο στόχος είναι ακόμα μεγαλύτερος: το ξεγύμνωμα μιας ολόκληρης κοινότητας που μόλις οσμίζεται αίμα σπεύδει να κατασπαράξει το θύμα της. Και όπως θυμόμαστε από το αριστουργηματικό «Dogville”, οι Δανοί σκηνοθέτες διακρίνονται από μια αξιοθαύμαστη ικανότητα απεικόνισης  της συλλογικής βαρβαρότητας.
     Ο πρωταγωνιστής Λούκας διάγει δίχως ιδιαίτερα προβλήματα τη ζωή του. Έχει ξεπεράσει το χωρισμό του, διατηρεί άψογες σχέσεις με τον γιο του, δουλεύει στο παιδικό σταθμό μιας φιλικής κωμόπολης και περνά τον ελεύθερο χρόνο του με  αγαπημένους φίλους. Ένα χτύπημα της μοίρας ,όμως, θα αλλάξει ριζικά την πορεία των πραγμάτων . Η  κόρη του καλύτερού του φίλου ισχυρίζεται πως κακοποιήθηκε σεξουαλικά από τον Λούκας. Η σύγκρουση αποκτά διαστάσεις αρχαίας τραγωδίας, καθώς οι θεατές γνωρίζουν εξ αρχής πόσο ανυπόστατοι είναι αυτοί οι ισχυρισμοί ,αλλά δε μπορούν παρά να παρακολουθήσουν τον εξίσου ανήμπορο πρωταγωνιστή να καταστρέφεται.
   Αυτό που αρχικά θεωρείται γελοίο και ανήκουστο, μετατρέπεται σε υποψία και τελικά σε ακλόνητη βεβαιότητα. Ο αγαπητός σε όλους νηπιαγωγός μεταμορφώνεται σε μίασμα, που οι αυτόκλητες ερινύες, οι συμπολίτες και φίλοι του, είναι έτοιμες να τιμωρήσουν. Και ασφαλώς η περιθωριοποίηση δεν αρκεί· για τον σωστό παραδειγματισμό απαιτείται και δικαιολογείται(;) βία, ψυχική και σωματική.
  Στο σκληρό και γεμάτο εκφραστικότητα πρόσωπο του εξαιρετικού Μίκελσεν διαβάζουμε τα ερωτήματα που γεννιούνται και στον θεατή. Είναι δυνατόν η γνώμη ενός φαντασιόπληκτου εξάχρονου να βαραίνει περισσότερο από αυτήν ενός ενήλικα; Και κυρίως: είναι κάθε κοινωνία ένα δυνάμει αιμοβόρο κτήνος; Η απάντηση δίνεται με σαφήνεια. Ακόμα πιο σκληρή από την έκβαση της ιστορίας είναι η διαπίστωση που συνάγεται από μια συμβολική σκηνή. Το κυνήγι είναι διαρκές, θηράματα θα βρίσκονται πάντα και  κάθε γενιά οπλίζει την επόμενη με τα απαραίτητα «εφόδια». Το «Κυνήγι» είναι μια ταινία που συγκλονίζει και πρέπει να απασχολήσει μια χώρα που  ψάχνει ενόχους σε κάθε γωνία και δείχνει να διψά σε απειλητικό βαθμό για εκδίκηση. 

Θοδωρής Τσομίδης 

Δεν υπάρχουν σχόλια: