ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ : η αλήθεια της εικόνας

Το Seven Film Gallery σε συνεργασία με το MiC.gr

προτείνουν 38 μοναδικά ντοκιμαντέρ

Ο Μάρτης είναι εδώ και δώδεκα χρόνια ο μήνας του σινεμά τεκμηρίωσης αλλιώς γνωστότερου ως ντοκιμαντέρ. Μέσα από εκατοντάδες τίτλους του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης χιλιάδες νέοι άνθρωποι ήρθαν σε επαφή με τη δύναμη των εικόνων του 20ου αιώνα από όλους τους πολιτισμούς του κόσμου.

Το Seven Film Gallery φιλοξενεί με χαρά τριανταοκτώ προτάσεις του σινεφάγου τεκμηριόφιλου Κώστα Καρδερίνη, τις περισσότερες απ' τις οποίες έχει παρουσιάσει μέσα από τις σελίδες του διαδικτυακού περιοδικού www.MiC.gr :

§ Cinema Verite: Defining the Moment (1999) του Peter Wintonick

§ Festival Express (2003) του Bob Smeaton

§ Screamin’ Jay Hawkins: I put Spell on me (2001) του Νίκου Τριανταφυλλίδη

§ Crossing the bridge: the sound of Istanbul/ Ο ήχος της Πόλης (2005) του Φατίχ Ακίν

§ Screaming Masterpiece/ Gargandi snilld (2005) του Ari Alexander Ergis Magnusson

§ The U.S. vs. John Lennon (2006) των David Leaf & John Scheinfeld

§ The emperor’s journey/ Το Ταξίδι του αυτοκράτορα (2005) του Luc Jacquet

§ Our Daily Bread/ Ο Άρτος ημών ο Επιούσιος (2005) του Nikolaus Geyrhalter

§ Super Size Me (2004) του Morgan Spurlock

§ Soy Cuba/ I am Cuba/ Είμαι η Κούβα (1964) του Mikhail Kalatozov

§ The Sorrow and the pity/ Le chagrin et la pitié (1969) του Marcel Ophuls

§ Paragraph 175 (2000) των Rob Epstein & Jeffrey Friedman

§ The Power of the Image: Leni Riefenstahl/ Η δύναμη της εικόνας (1993) του Ray Muller

§ Αγέλαστος Πέτρα/ Mourning Rock (2000) του Φίλιππου Κουτσαφτή

§ Darwin’s nightmare/ Ο εφιάλτης του Δαρβίνου (2004) του Hubert Sauper

§ Enron: The smartest Guys in the Room/ Καρχαρίες στο δωμάτιο (2005) του Alex Gibney

§ Varda tous courts/ Varda: All the Shorts (2007) της Agnes Varda

§ Bowling for Columbine/ Ακήρυχτος πόλεμος (2002) του Μάικλ Μουρ

§ Sicko/ Μπορεί και να πονέσει λίγο (2007) του Μάικλ Μουρ

§ Lost in la Mancha/ Δον Κιχώτης χωρίς τέλος (2002) των Keith Fulton & Luis Pepe

§ Γιάννης Μόραλης/ I. Moralis (2006) του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου

§ My kid could paint that/ Κι ένα παιδί θα μπορούσε να το ζωγραφίσει αυτό (2007) του Amir Bar-Lev

§ Le peuple migrateur/ Ταξιδιάρικα Πουλιά (2001) του Jacques Perrin

§ Atlantis/ Ατλαντίδα (1991) του Λυκ Μπεσόν

§ Arakimentari/ Mentari του Araki (2004) του Travis Klose

§ Capturing the Friedmans/ Συλλαμβάνοντας τους Φρίντμαν (2003) του Andrew Jarecki

§ Η επιστριφή του Οδυσσέα (2005) του Κώστα Αλεφάντη

§ Hicker than water (2003) των Jack Johnson & The Malloys

§ Looking for Fidel ( 2004) του Oliver Stone

§ The lost world of Tibet (2007) τhw Emma Hindley

§ Etre & Avoir ( 2002 )Είμαι και έχω

§ Metallica: Some kind of monster (2003) των Joe Berlinger & Bruce Sinofsky

§ The Filth and the Fury/ Η γοητεία της οργής (2003) του Julien Temple

§ Shut Up & Sing/ Σκάσε και τραγούδα (2006) των Barbara Kopple & Cecilia Peck

§ Wall (2004) της Simone Bitton

§ The Take/Κατάληψη (2004) του Avi Lewis

§ In the land of the Deaf (1992) του NicolasPhilibert

§ Τη νύχτα που ο Πεσσόα συνάντησε τον Καβάφη (2009) του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου

Δείτε τις και στείλτε μας τη γνώμη σας στο v7svolou@hol.gr και τα καλύτερα σχόλια θα φιλοξενηθούν στο www.sevenfilmgallery.blogspot.com με το όνομά σας..

Art Creators : Στέλλα Κεχαγιά –Σίμος Βερβερίδης

Επιμέλεια Αφιερώματος : Κώστας Καρδερίνης

Το αφιέρωμα διαρκεί από 12 Μαρτίου ως 15 Απριλίου!

Oscar 2010 ποιοι τα πήραν

Με 7 στις 12 καλά να λέμε, αν και αγνοήθηκαν

Χανεκε και Λευκή Κορδέλα

Ταραντίνο και A Single man

προβλέψιμα και βαρετα

ενα απο τα πιο πληκτικά ξενύχτια

Ενδιαφέουσες οι πρωτιές της " Μονάκριβης"

και να δουμε τι θα τα κάνει η Κατίνα Μπίγκελόου...

Κυριακή, 07 Μαρτίου 2010
Oscar (οι προβλέψεις)

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ: AVATAR
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: HURT LOCKER
ΣΕΝΑΡΙΟ: ΑΔΩΞΟΙ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΙ
ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ :ΡΑΝΤΕΥΟΥ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ
Α ΑΝΤΡΙΚΟ: ΚΟΛΙΝ ΦΕΡΘ (Ενας αντρας μόνος)
Α ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ: ΣΑΝΤΡΑ ΜΠΟΥΛΟΚ (The blinf side)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΛΕΥΚΗ ΚΟΡΔΕΛΑ
ΤΡΑΓΟΥΔΙ: CRAZY HEART
ΜΟΥΣΙΚΗ: ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
B ΑΝΤΡΙΚΟ: ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΒΑΛΤΣ (Αδωξοι Μπασταρδοι)
Β ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ : ΜΟΝΙΚ (Μονάκριβη)
ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΟ : El secreto de sus ojos

Και τα τελικά βραβεία Oscar πήγαν στα :

• Best Picture: “The Hurt Locker” Kathryn Bigelow, Mark Boal, Nicolas Chartier, Greg Shapiro
• Best Director: “The Hurt Locker” Kathryn Bigelow
• Best Actor: Jeff Bridges in “Crazy Heart”
• Best Actress: Sandra Bullock in “The Blind Side”
• Best Supporting Actor: Christoph Waltz in “Inglourious Basterds”
• Best Supporting Actress: Mo’Nique in “Precious”
• Best Original Screenplay: “The Hurt Locker” Written by Mark Boal
• Best Adapted Screenplay: “Precious” Screenplay by Geoffrey Fletcher
• Best Foreign Language: “The Secret in Their Eyes (El Secreto de Sus Ojos)” Argentina
• Best Animated Film: “Up” Pete Docter
• Best Documentary: “The Cove” Louie Psihoyos and Fisher Stevens
• Best Cinematography: “Avatar” Mauro Fiore
• Best Art Direction: Avatar” Rick Carter, Robert Stromberg, Kim Sinclair
• Best Costumes: “The Young Victoria” Sandy Powell
• Best Editing: “The Hurt Locker” Bob Murawski and Chris Innis
• Best Score: “Up” Michael Giacchino
• Best Song: “The Weary Kind”(Crazy Heart) Ryan Bingham and T Bone Burnett
• Best Makeup: “Star Trek” Barney Burman, Mindy Hall and Joel Harlow
• Best Visual Effects: “Avatar” Joe Letteri, Stephen Rosenbaum, Richard Baneham, Andrew R. Jones
• Best Sound Editing: “The Hurt Locker” Paul N.J. Ottosson
• Best Sound Mixing: “The Hurt Locker” Paul N.J. Ottosson and Ray Beckett
• Best Animated Short: “Logorama” Nicolas Schmerkin
• Best Live Action Short: “The New Tenants” Joachim Back and Tivi Magnusson
• Best Documentary Short: “Music by Prudence” Roger Ross Williams and Elinor

Oscar (οι προβλέψεις)

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ: AVATAR
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: HURT LOCKER
ΣΕΝΑΡΙΟ: ΑΔΩΞΟΙ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΙ
ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ :ΡΑΝΤΕΥΟΥ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ
Α ΑΝΤΡΙΚΟ: ΚΟΛΙΝ ΦΕΡΘ (Ενας αντρας μόνος)
Α ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ: ΣΑΝΤΡΑ ΜΠΟΥΛΟΚ (The blinf side)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΛΕΥΚΗ ΚΟΡΔΕΛΑ
ΤΡΑΓΟΥΔΙ: CRAZY HEART
ΜΟΥΣΙΚΗ: ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
B ΑΝΤΡΙΚΟ: ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΒΑΛΤΣ (Αδωξοι Μπασταρδοι)
Β ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ : ΜΟΝΙΚ (Μονάκριβη)
ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΟ : El secreto de sus ojos

Νεες αφίξεις

Σε καιρούς που το λαϊφστάιλ φυλακίζει στο σώμα και στο πρόσωπο το ήθος του ατόμου, ο Πάρκερ στρέφεται στον διασημότερο ήρωα του Ουάιλντ. Η σκηνοθεσία του δεν ξεχωρίζει για την τόλμη και την πρωτοτυπία της. Η ταινία, πάντως, αισθητικά έχει κάποιες αναλογίες με τον «Δράκουλα» του Κόπολα στις αρχές της δεκαετίας του '90. Ο Κόπολα επιμένει στη σαρκική επαφή, τονίζοντας ταυτοχρόνως το απόλυτο και αιώνιο «για πάντα μαζί». Ο Πάρκερ εικονογραφεί το κείμενο του Ουάιλντ σαν μια μπαλάντα αισθήσεων και παραισθήσεων, τονίζοντας το «για πάντα νέος». Μπροστά στο φακό του, ο φιλήδονος Ντόριαν είναι σαν μια ρεπλίκα του Φάουστ που βυθίζεται στη δίνη μιας ταινίας τρόμου. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει ο χαρακτήρας του Γουότον, που τον ξεναγεί σε έναν παράδεισο ηδονής καταστρέφοντάς τον ηθικά και βυθίζοντάς τον σε μια κόλαση. Δημ.Μπούρας

Νεες αφίξεις

Η φίρμα 2009

Δεν κάνω ταινίες για τους κριτικούς κάνω ταινίες για τη γενιά μου.

Αυτό ισχυρίζεται ο σκηνοθέτης και μας παραδίνει ένα εξαιρετικό φιλμ με αφορ,ή δυο χουλιγκανους και τελικό στόχο να μας κανει να σκεφτούμε επιτέλους τι κρύβεται πίσω από τη γοητεία αυτων των ομάδων κρούσης.

Η ταινία ξεκίνησε το Σεπτέμβριο και διαδίδεται από στόμα σε στόμα σα μικρόβιο εξέγερσης.

Φεστιβαλ Ντοκιμαντερ Θεσσαλονίκης

Εικόνες που ντροπιάζουν την ανθρωπότητα κάνουν καθημερινά τον γύρο του κόσμου, υπενθυμίζοντάς μας πως τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι πολυτέλεια λίγων, αλλά υπόθεση όλων μας. Η ελευθερία, η ισότητα και η δικαιοσύνη, αγαθά στο βωμό των οποίων θυσίασαν τη ζωή τους εκατομμύρια άνθρωποι, απειλούνται. Σε πολλές περιπτώσεις, η νέα χιλιετία μοιάζει να επιστρέφει στον Μεσαίωνα. Σε αυτά ακριβώς τα οικουμενικά αγαθά αποτίνει φόρο τιμής, η καθιερωμένη πλέον ενότητα του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα, Ανθρώπινα Δικαιώματα, η οποία πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Διεθνή Αμνηστία.

Η Διεθνής Αμνηστία θα απονείμει για τέταρτη χρονιά ένα ειδικό βραβείο στην καλύτερη ταινία του τμήματος. Η επιτροπή που αναλαμβάνει φέτος αυτό το έργο απαρτίζεται από τους:
Ειρήνη Τσολάκη (μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας),
Μαριάννα Λεονταρίδου (κριτικός κινηματογράφου, μέλος Διεθνούς Αμνηστίας), Μάρω Σαββοπούλου (Υπεύθυνη Τύπου και Προβολής ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας),
Σωτήρη Δανέζη (δημοσιογράφος) και
Παύλο Νεράντζη (δημοσιογράφος, υποψήφιος διδάκτωρ του τμήματος ΜΜΕ του ΑΠΘ).

Οι ταινίες που διεκδικούν το βραβείο της Διεθνούς Αμνηστίας, ρίχνουν φως στην βάναυση καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εγείρουν ερωτήματα που αφορούν σε μείζονα θέματα, όπως η ελευθερία του λόγου, o πόλεμος, η θέση της γυναίκας στο σύγχρονο κόσμο, το δικαίωμα σε διαφορετικές πολιτικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις κ.ά.

Το ιερό ανθρώπινο δικαίωμα για μια καλύτερη ζωή υπερασπίζονται δύο κοινωνικές λειτουργοί στην ταινία Οι αφίξεις / Les Arrivants (Γαλλία) των Κλοντίν Μπορίς και Πατρίς Σανιάρ. Οι δυο γυναίκες καθημερινά υποδέχονται και βοηθούν οικογένειες οι οποίες ζητούν άσυλο στη Γαλλία και καταφθάνουν από τις τέσσερις γωνιές του πλανήτη με κάθε δυνατό τρόπο προκειμένου να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα.

Η εξίσου συγκινητική ιστορία της Ρεμπίγια Καντίρ και του αγώνα της για την αυτοδιάθεση του λαού της ξετυλίγεται στην ταινία Κίνα, δημόσιος κίνδυνος Νο.1: Η μάχη της Ρεμπίγια Καντίρ για τους Ουιγούρους/ China’s Public Enemy no. 1: Rebiya Kadeer’s Battle for the Uyghurs (Γερμανία) της Σίλβια Νάγκελ. Η πλούσια επιχειρηματίας από τη φυλή των Ουιγούρων έγινε μέλος του Λαϊκού Εθνικού Κογκρέσου της Κίνας και δεν υπέκυψε ποτέ στη συνήθη εκμετάλλευση που αυτό ασκεί στα μέλη του με στόχο να δείξει ότι η Κίνα αντιμετωπίζει δίκαια όλες τις μειονότητές της.

Η καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Κίνα απασχολεί και τον Ζάο Λιάνγκ στην ταινία Καταγγελία/ Petition (Γαλλία-Κίνα). Από το 1996 ο ντοκιμαντερίστας κινηματογραφεί ενάγοντες που έρχονται στο Πεκίνο από κάθε γωνιά της χώρας, προκειμένου να καταγγείλουν καταχρήσεις και αδικήματα που έχουν διαπράξει εις βάρος τους οι τοπικές αρχές. Οι άνθρωποι αυτοί περιμένουν για μήνες ή και για χρόνια ώσπου να δικαιωθούν, ζώντας κυρίως σε πρόχειρα καταλύματα κοντά στα γραφεία καταγγελιών, χάνοντας ωστόσο πολλές φορές την ελπίδα τους.

Όλη η αλήθεια για την αποτυχία του θιβετιανού κινήματος αποκαλύπτεται στο πρωτοποριακό ντοκιμαντέρ Όταν ο δράκος κατάπιε τον ήλιο / When the Dragon Swallowed the Sun (ΗΠΑ) του Ντερκ Σάιμον, το οποίο παρουσιάζει με αξιοθαύμαστη συναισθηματική δύναμη τις πολυσύνθετες πτυχές, τις εσωτερικές συγκρούσεις και αντιφάσεις αυτού του αγώνα. Την ίδια στιγμή, θέτει ένα αμείλικτο ερώτημα: Μήπως τελικά, η άβολη διαπίστωση ότι η κινεζική κυβέρνηση ευθύνεται μονάχα εν μέρει για το ότι το Θιβέτ δεν έχει ανακτήσει την ανεξαρτησία του, αποτελεί πραγματικότητα;

Στην άλλη άκρη της Γης, στο φτωχό μεξικάνικο χωριό Τρες Βάγες, οι κάτοικοι ακολουθώντας το κάλεσμα του αμερικανικού ονείρου, εγκαταλείπουν την πατρίδα τους με κατεύθυνση τις ΗΠΑ και αμφιταλαντεύονται ανάμεσα σε δυο χώρες και δυο πολιτισμούς, ως επί το πλείστον παράνομα. Η ταινία Τα πέντε σημεία του ορίζοντα / The Five Cardinal Points (Αυστρία) του Φρίντολιν Σένβιζε εστιάζει στο καυτό θέμα της μετανάστευσης και ρίχνει φως στην πολυπλοκότητα των γειτονικών σχέσεων.

Τις παράπλευρες απώλειες του εκσυγχρονισμού διερευνά ο Φρανσίσκο Ερβέ στη βραβευμένη ταινία Η δύναμη του λόγου / The Power of Speech (Χιλή). Ήρωάς του, ένας χιλιανός που επιβιώνει πουλώντας μικροαντικείμενα σε επιβάτες λεωφορείων του Σαντιάγκο, αλλά απειλείται από το νέο, σύγχρονο σύστημα μαζικής μεταφοράς που πρόκειται να υιοθετήσει η χώρα του. Μαζί με 2.000 συναδέλφους του μάχεται για να δικαιωθεί, μαθαίνοντας παράλληλα και πώς να συμβιβαστεί όσο το δυνατόν πιο ομαλά με τη νέα τάξη πραγμάτων.

Η συγκλονιστική προσωπική μαρτυρία των σκηνοθετών Αλμπέρτο Άρσε και Μοχάμαντ Ρουτζάιλα παρουσιάζεται στο βραβευμένο ντοκιμαντέρ Κυνηγώντας ελέφαντες / To Shoot an Elephant (Ισπανία) με φόντο τη βίαιη ισραηλινή επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας τον Δεκέμβριο του 2008, μια επιχείρηση θανάτου ονόματι ‘’Συμπαγές μολύβι” που διήρκεσε 21 μέρες και άφησε πίσω της 1.412 νεκρούς παλαιστίνιους. Οι δυο ντοκιμαντερίστες ήταν ανάμεσα στους λιγοστούς ξένους που κατάφεραν να εισχωρήσουν στην εμπόλεμη ζώνη και να καταγράψουν θαρραλέα τα ρεαλιστικά στιγμιότυπα μιας εφιαλτικής πολιορκίας όπου η διαφυγή έμοιαζε με ουτοπία...

Ενας Αντρας μόνος( A single man) τοτ Τομ Φόρντ 2009

Ο χώρος της ταινίας είναι το Λος Άντζελες. Ο χρόνος μία μόλις μέρα, το Νοέμβριο του 1962. Ο Τζορτζ ξυπνά με το βάρος της απώλειας του αγαπημένου του συντρόφου Τζιμ με τον οποίο συζούσε 16 χρόνια. Σκοτώθηκε 8 μήνες πριν σε αυτοκινητιστικό. Μη μπορώντας να αντέξει την πραγματικότητα της απώλειας, αποφασίζει να δώσει ο ίδιος τέλος «τερματίζοντας έγκαιρα με το κεφάλι ψηλά τη ζωή του» παίρνοντας τα λόγια του αποχαιρετιστήριου σημειώματος του Στέφαν Τσβάιχ.

Η ταινία έχει ως αφετηρία και ως τέλος το θάνατο. Μία πορεία που διέρχεται μέσα από τη διαρκή συνειδητοποίηση της μοναξιάς. Τη ροή του φυσικού χρόνου της ταινίας διακόπτει μια σειρά αναδρομών στη γνωριμία και τη σχέση των δύο αντρών. Σηματοδοτούν το παρελθόν ως όμορφη ανάμνηση αυτού που έχει χαθεί και που τώρα, στο παρόν, γίνεται αντιληπτό ως πόνος. Σχεδόν παράλληλα, από περιστατικά τυχαία, προκύπτουν απροσδόκητες συναντήσεις και πίσω από αυτές διακρίνεται ένας άντρας θλιμμένος και απόμακρος, τραυματισμένος από την απώλεια.

Ένα διαρκές παιχνίδι βλεμμάτων, εκφράσεων, προσώπων συνοδευόμενο από την υποβλητική δύναμη της μουσικής χαρίζει στο ρυθμό και την εξέλιξη της ταινίας μια γοητευτική λυρικότητα, σχεδόν ποιητική. Τα πού κοντινά στα πρόσωπα πλάνα, αποθανατίζουν και μεταδίδουν το μυστήριο, την αινιγματικότητα, την περιέργεια, την απόγνωση των προσώπων αναδεικνύοντας την ιδιαίτερη δυναμική της εικόνας και καθιστώντας συχνά το λόγο περιττό.

Στη δραματικότερη σκηνή της ταινίας, τη συνάντηση με την αγαπημένη φίλη του Σάρλοτ, ο φόβος είναι κυρίαρχος στη συνείδηση και των δύο. Φόβος που για τον Τζορτζ πηγάζει από την απώλεια, για τη Σάρλοτ, Τσάρλι όπως τη φώναζε χαϊδευτικά, από την απόρριψη. Κοινός παρονομαστής η αδυναμία υπέρβασης αυτού, η σχεδόν παθητική αποδοχή του φόβου. «Χρειάζεται πολλή προσπάθεια για να γυρίσω ξανά στο Λονδίνο» παραδέχεται εκείνη τρέμοντας να συνεχίσει να ζει μόνη, μα φοβούμενη περισσότερο ακόμα το βάρος μιας αποτυχημένης προσπάθειας. Προσπάθειας μιας νέας ζωής. Με άλλα λόγια, δεν είναι τόσο η μοναξιά που προκαλεί το φόβο, αλλά η πίστη τους πως θα ναι μάταιη κάθε προσπάθεια να ξεφύγουν από αυτήν, προτιμώντας συνειδητά την παραίτηση. Παραίτηση τραγική γιατί ακριβώς, στον αντίποδα κάθε αφελούς οπτιμισμού, πηγάζει από τη γνώση των ίδιων των ανθρώπινων πραγμάτων.

Είναι ίσως βιαστικός ο χαρακτηρισμός της ταινίας ως ομοφυλοφιλικής –κάτι που διευκρίνισε ο ίδιος ο σκηνοθέτης. Ο ερωτικός δεσμός όπως αναπαρίσταται στην ταινία, δεν είναι ζήτημα φύλου. Πρόκειται για μια έκφανση της ίδιας της εμπειρίας του ερωτισμού και του έρωτα, ως ουσίας της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης. Εδώ το φύλο δεν παίζει κανένα ρόλο.

Οθωνας Ψαλτόγλου Εξώστης

BAFTA 2010 Τα βραβεία της Αγγλικής Ακαδημίας

Outstanding debut by a British writer, director or producer
Duncan Jones, director – Moon

Short Film
I Do Air

Short Animation
Mother Of Many

Music
Up , Michael Giacchino

Sound
The Hurt Locker, Ray Beckett, Paul N. J. Ottosson, Craig Stauffer

Editing
The Hurt Locker, Bob Murawski, Chris Innis

Outstanding British Contribution to Cinema
Joe Dunton

Cinematography
The Hurt Locker, Barry Ackroyd

Special Visual Effects
Avatar, Joe Letteri, Stephen Rosenbaum, Richard Baneham, Andrew R. Jones

Supporting Actor
Christoph Waltz, Inglourious Basterds

Costume Design
The Young Victoria, Sandy Powell

Make up and Hair
The Young Victoria, Jenny Shircore

Supporting Actress
Mo’nique, Precious: Based on the Novel Push by Sapphire

Outstanding British film
Fish Tank

Original Screenplay
The Hurt Locker, Mark Boal

Production Design
Avatar, Rick Carter, Robert Stromberg, Kim Sinclair

Orange Rising Star
Kristen Stewart

Adapted Screenplay
Up In The Air, Jason Reitman, Sheldon Turner

Animated Film
Up

Film Not In The English Language
A Prophet

Director
Kathryn Bigelow, The Hurt Locker

Leading Actor
Colin Firth, A Single Man

Leading Actress
Carey Mulligan, An Education

Best Film
The Hurt Locker

60 Intrnational Film Gallery ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ

ΧΡΥΣΗ ΑΡΚΤΟΣ:

ΜΕΛΙ (Bal -Honey-του Semih Kaplanoglu) Τουρκία

ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΚΤΟΣ:

Αν θέλω να σφυρίξω, θα σφυρίξω(Eu cand vreau sa fluier, fluier -If I Want To Whistle, I Whistle) του Florin Serban) Ρουμανία

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: στον Roman Polanski για το Ο Συγγραφέας φάντασμα (The Ghost Writer) ΗΠΑ

ΑΝΤΡΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

εξ ημισείας στους δυο μοναδικούς πρωταγωνιστές της ταινίας "Πως τελείωσα αυτό το καλοκαίρι"( Kak ya provel etim letom -How I Ended This Summer του Alexei Popogrebsky) Grigori Dobrygin & Sergei Puskepalis Ρωσία

ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑ: στην Shinobu Terajima για το ΚΑΜΠΙΑ (Caterpillar του Koji Wakamatsu) ΙΑΠΩΝΙΑ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ:Pavel Kostomarov ( για το Πως τελείωσα αυτό το καλοκαίρι- Kak ya provel etim letom -How I Ended This Summer
του Alexei Popogrebsky) Ρωσία

ΣΕΝΑΡΙΟ: στους Wang Quan'an & Na Jin (για το Tuan Yuan -Apart Together του Wang Quan'an) Κινα

TEDDY:The Kids Are All Right της Lisa Cholodenko ΗΠΑ

BRABEIO "Alfred Bauer" :Eu cand vreau sa fluier, fluier -If I Want To Whistle, I Whistle
του Florin Serban) Ρουμανία

60 International Film Festival Berlin day 9

JEW SUSS-RISE AND FALL

Το γιούχαραν μέχρι κι οι Γερμανοί. Στους υπόλοιπους είναι απλά αδιάφορο

Για παραποίηση της ιστορίας κατηγόρησαν Γερμανοί δημοσιογράφοι τον σκηνοθέτη Όσκαρ Ρέλερ (δημιουργό της ταινίας Ο Περιπλανώμενος Ιουδαίος: άνοδος και πτώση), στη χθεσινή συνέντευξη τύπου, που ακολούθησε την προβολή της ταινίας του. Ο Ρέλερ κατηγορείται ότι άλλαξε την προσωπικότητα του ηθοποιού-πρωταγωνιστή στην ταινία, Φέρντιναντ Μάριαν, από πρόθυμο συνεργάτη του Γκέμπελς στην αντισημιτική αυτή ταινία, σε πρόσωπο που δεν ήθελε να αναλάβει το ρόλο του πρωταγωνιστή στην ταινία
PUZZLE
Χριστός κι η Παναγία. Ωραία υπάρχει ελπίδα και μετα τα 50. E και?
A FAMILY
no comments

THE KILLER INSIDE ME
Στο φιλμ νουάρ και σε ένα μυθιστόρημα του Τζιμ Τόμσον στράφηκε ο Βρετανός σκηνοθέτης Μάικλ Γουίντερμπότομ. Πρωταγωνιστής, ένας αστυνομικός σε μια μικρή επαρχιακή πόλη του Τέξας που σταδιακά αποκαλύπτεται πως είναι ένας σαδιστής ψυχοπαθής, κατά συρροή δολοφόνος.
Ο Γουίντερμποτομ καταγράφει με λεπτομέρεια την περίοδο της δεκαετίας του 1950, καθώς και τον χαρακτήρα του πρωταγωνιστή του, μαζί και τις ωμές σκηνές των φόνων του, σκηνές που αντιμετωπίζουν την ωμότητα με ένα έντονο, αποκρουστικό ρεαλισμό, που σπάνια συναντάμε στον κινηματογράφο, καταφέρνοντας να δημιουργήσει τη σωστή, μαύρη ατμόσφαιρα του βιβλίου.
Στις αρετές της ταινίας και οι πολύ καλές ερμηνείες των ηθοποιών του (Κέιτ Χάντσον, Τζέσικα Αλμπα, Νεντ Μπίτι, Μπιλ Πούλμαν), ιδιαίτερα όμως του Κέισι Αφλεκ στο ρόλο του ψυχοπαθή δολοφόνου.
Καλός Γουίντερμπότομ. Σταθερή φεστιβαλική αξία. Θα αρέσει στους σινεφίλ


MAMMUTH

Η γαλλική ταινία Μαμούθ είναι ένα οδοιπορικό με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ στο ρόλο ενός 60χρονου εργάτη που, όταν αποφασίζει να συνταξιοδοτηθεί, ανακαλύπτει πως το αφεντικό του ξέχασε να τον δηλώσει για σύνταξη. Έτσι, με προτροπή της γυναίκας του ξεκινά με τη θρυλική μοτοσικλέτα του «Μαμούθ» σε αναζήτηση των χαμένων εγγράφων, αναζήτηση που θα τον φέρει σε επαφή με πρόσωπα που είχαν σχέση με τη μέχρι τώρα ζωή του.

60 International Film Festival Berlin day 8

GREENBERG
χωρις σχόλια

A SOMEWHAT GENLE MAN

Από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες του διαγωνιστικού τμήματος της σημερινής ημέρας ήταν η νορβηγική Ένας κάπως ευγενικός άνθρωπος του Χανς Πέτερ Μόλαντ. Πρωταγωνιστής, ένας πρώην εγκληματίας (εξαιρετικός στο ρόλο ο Στέλαν Σκάρσγκαρντ, που θα είναι σίγουρα στα φαβορί για το βραβείο ερμηνείας) ο οποίος, όταν αποφυλακίζεται, αποφασίζει να αλλάξει ζωή, μόνο που οι άνθρωποι και οι καταστάσεις δεν τον αφήνουν.
Αρεσε πολύ στους Ελληνες δημοσιογραφους. Στην ουσία ειναι μια κωμωδία που πολυ γρήγορα εξαντλείται

CATERPILLAR
Απογοητευτικό


HONEY
O Σεμίχ Καπλάνογλου, καταγράφει την καθημερινή ζωή μιας φτωχής, εργατικής οικογένειας σ' ένα απομονωμένο χωριό στην ορεινή Ανατολία. Ζωή που παρακολουθούμε μέσα από τη ματιά του μικρού, κάπως προβληματικού, παιδιού της οικογένειας.
Ο Καπλάνογλου συνδυάζει με αρμονία τη ζωή του μικρού του ήρωα στο σχολείο με εκείνη στο σπίτι του και με τον πατέρα του που τον ακολουθεί στις τακτικές περιπλανήσεις του στο γειτονικό δάσος, όπου στήνει τεχνητές κυψέλες για να μαζεύει το μέλι των μελισσών. Εκείνο που ξεχωρίζει στην ταινία είναι ο λυρισμός και η ελεγειακή ποίηση που κυριαρχούν στις περισσότερες σκηνές της και που κάνουν το θεατή να προσπερνά, ακόμη και τον αργό ρυθμό της.
Το μόνο που σου μένει είναι ο 10χρονος πρωταγωνιστής ...


SHAHADA
Ενδιαφερουσα πρωτη γνωριμία του Αφγανού εξόριστου στη Γερμνία σκηνοθέτη.Η ταινία μιλά για τις ζωές τριών μεταναστών στο σύγχρονο Βερολίνο και αποτελεί ένα σχόλιο πάνω στη σύγκρουση των παραδόσεων με το μοντέρνο.

ON THE PATH
Οι σχέσεις ενος σύγχρονου ζευγαριού στη μουσουλμανική Βοσνία.Περσυνα ξινά σταφύλια. Αδιαφορο